"entelektüel sapkınlıklarıyla ve dünyanın diğer bütün kıtalarına karşı hissettikleri korku ve nefret kokteyli duygularıyla, son olarak da yeryüzünün görüp görebileceği en salak turistleri olma unvanlarıyla avrupa halkı kendini öldürmek ya da öldürtmek için bütün nedenlere sahiptir. sosyal devlet dedikleri, bana kalırsa gestapo düzeninden başka bir şey olmayan sistemleri, sokakta biri düştüğünde ambulans gelene kadar, yerde yatanın kendileri olmadığı için şükretmelerinden ibarettir. arap hiçbir sakınca görmeden hiç tanımadığı, kendinden geçmiş yerde yatan bir adamı sırtlayıp en yakın hastaneye koştururken avrupa insanı aynı adama, adını yeni öğrendiği bininci mikrobu kapmamak için bir metreden fazla yaklaşamaz bile. çünkü avrupalının altına yapacak kadar korkması için bir şeyin ismini bilmesi yeter, isimsiz canavarlar sadece arap'ı korkutur. herkesin kendine göre bir paranoyası var. iklimden, saç renklerinden, el parmaklan uzunluğundan ya da her neden kaynaklanıyorsa! herkesin tercih ettiği bir ölüm var..."
özellikle son cümle oldukça dokunaklı. sözde yaşam içgüdüsüyle dünyaya gelip kendisine belki de acıdan başka bir şey sunmayan, damaklarda anne sütü ile baldıran arası bir tat bırakması muhtemel hayat adlı o yokuşa inatla tutunmaya çalışan insancıkların ölümü ve ölme yolunu/şeklini tercih edilebilir bir şey gibi gördüklerini eğip bükmeden yazması ilginç.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.