Bir Dostoyevski efsanesi daha bitti...
Dostoyevski'nin kalemini anlatmaya gerek dahi duymuyorum. Kesinlikle mürekkeplediği en güzel eserlerinden biriydi ve bunu hiç düşünmeden söylüyorum.
Çok naif duyguları ele almış, çok güçlü hissiyatlar içermekteydi. Ancak Dostoyevski'ye bir sözüm var:
Artık kitaplarının sonu istediğim gibi bitse olmaz mı?
Kitabın sonunu elbette söylemeyeceğim fakat dilediğim gibi bitmedi. Kitabı anlatan erkek şahsın, daha iyi bir karar vermesini dilerdim ve seçtiği yolu desteklemiyorum. Çünkü düşünüp bir empati yaptığımda gerçekten bana böyle birşeyin yapıldığı zaman tepkilerimin çok daha şiddetli olacağı kanısına vardım.
Bu duygunun adı aşk veya sevgi değildi, bunun adı kendini kandırmaktı...
Evet karaktere bu kadar laf ettikten sonra asıl söyleyeceğim şeye geleyim: Tüm içtenliğimle söylüyorum, kesinlikle öneririm. Okuyun okutturun. İnsancıl duyguların en güzel hallerinden biriydi. Kesinlikle öneriyorum. Sevgiler..
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.