Sırf inceleme eklemezsem o kitabı okumamışım gibi hissetmeyeyim diye yazıyorum bu satırları.
Küçücük bir kızın insan ticaretine kurban gidişi ve sürekli annesini sayıklaması, henüz çocuk olduğu için oyun oynadığından yediği tokadı, şekerlerinin merhametsizce sokağa dökülmesi, ümit ışığı olarak kaçtığı evin onu iade etmek zorunda kalması ve filizlenen aşkının yarım kalması; kendini öldürmek zorunda bırakması... Daha ne diyeyim? Kitabı Allah şahit ya ağlayarak ya gözlerim dolu dolu okuyordum artık gözyaşlarım tükendi.
Bu vakte kadar sadece Halit Ziya Uşaklıgil'in kalemini severdim ama galiba açık ara Samipaşazade Sezai zirveye oturdu. Yok böyle bir kalem...
Hem yazar hem kitap 10/10
·
513 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Ağır bir dile sahip değil fakat betimlemelerin süslü bir dille olduğunu söyleyebilirim