İntihar Dükkanı
Kağıt torbanın bir yüzünde “İntihar Dükkanı” yazısı var. Öteki yüzünde ise şu yazı okunuyor: Hayatta başarılı olamadınız mı? Bize gelin, ölümünüzü başaracaksınız!
Böyle bir sloganla sahneye çıkan bir dükkan düşünün sizce ne satıyor olabilirler?
Tabii ki intihar malzemeleri
Konusu çok farklı ve oldukça ilgi çekiciydi dışarıdan, okumadan baktığım gözümle gördüğüm sadece buydu ancak okuyunca sadece bu konu etrafında dolanan bir güldürü ve absürtlük dizisinden ziyade bir amacı, öğretisi olan bir kitap olduğunu anladım ve bu benim çok hoşuma gitti.
Kitapta intihar malzemeleri satan ve müşterilerine ölümü garanti eden bir dükkanın sahibi olan Tuvache ailesinin hikayesine tanık oluyoruz. Aile de en az dükkanları kadar sıradışı hatta başlarda sinir bozucu. Ancak okudukça olayların içine giriyorsunuz ve ailenin yaptıkları size çok doğal gelmeye başlıyor çünkü bu onların normali. Tıpkı normal olmadığı halde günümüzde gerçekleşen toplumsal olaylara alıştırıldığımız gibi…
Jean Teule bize sadece İntihar Dükkanı’nın ve Tuvache ailesinin hikayesini aktarmakla kalmıyor, bir yandan da intihar eden ünlülerin intihar tercihlerini ve dünyanın farklı kültürlerinde tercih edilen intihar stillerini de önümüze sunuyor.
İntihar Dükkanı ismi biraz ürkütücü gelebilir ancak içerisinde hiçbir korku ve gerilim unsuru yok. Dili oldukça yalın, bu sayede kitap hızlı bir şekilde akıyor. Ancak şunu belirtmeliyim ki yapılan basım hataları ve yazım yanlışları benim için birazcık can sıkıcıydı, bunun sebebi de muhtemelen son okumanın yapılmamış veya düzeltmelerin eksik yapılmış olması. Yayınevi bundan sonraki baskılarında en azından dikkat ederse bence çok daha iyi olur. Yazım yanlışları demişken karakterlerden biri olan Alan Tuvache bazı harfleri yanlış mı söylüyor yoksa onlar birer baskı hatası mı anlayamadım bu durumlar akışı sarsa da kitaptan alınan zevki pek de etkilemediği için göz ardı edilebilir.
Kitapta en çok hatta belki de tek sevdiğim karakter Alan Tuvache oldu. Ailenin önceleri baş belası olarak gördüğü bu çocuğun ailenin ve dükkanın değişiminde oynadığı rol çok güzeldi.
Adeta aileye gönderilmiş kurtarıcı bir melek imajı verilmişti bu çocuğa ve ben hikayenin bu kısmını çok sevdim zaten.
Final sahnesinde her şey iyiye giderken o son iki cümleyle olayın akışını birden bire drama çevirmek tam da kitabın adına yakışır bir son olmuş ama keşke öyle olmasaydı dedim. Ama biliyorum ki bu son iki cümle kitabın zihinlerimize kazınmasını sağlamış olacaktı.
Ben bu kitabı pek de sevmem diye düşünerek başlamıştım ancak sonunda çok beğendim. İncelememi son satırlarına kadar okuyan tüm okurlara bu kitabı tavsiye ederim. Farklı bir kurgu okuyayım ama içi boş bir kitap olmasın bana bir şeyler öğretsin ama daha çok eğlendirsin şaşırtsın diyorsanız o kitap bu kitap.
Kitapla ve sevgiyle kalın.
Jean Teule bize sadece İntihar Dükkanı’nın ve Tuvache ailesinin hikayesini aktarmakla kalmıyor, bir yandan da intihar eden ünlülerin intihar tercihlerini ve dünyanın farklı kültürlerinde tercih edilen intihar stillerini de önümüze sunuyor.
İntihar Dükkanı ismi biraz ürkütücü gelebilir ancak içerisinde hiçbir korku ve gerilim unsuru yok. Dili oldukça yalın, bu sayede kitap hızlı bir şekilde akıyor. Ancak şunu belirtmeliyim ki yapılan basım hataları ve yazım yanlışları benim için birazcık can sıkıcıydı, bunun sebebi de muhtemelen son okumanın yapılmamış veya düzeltmelerin eksik yapılmış olması. Yayınevi bundan sonraki baskılarında en azından dikkat ederse bence çok daha iyi olur. Yazım yanlışları demişken karakterlerden biri olan Alan Tuvache bazı harfleri yanlış mı söylüyor yoksa onlar birer baskı hatası mı anlayamadım bu durumlar akışı sarsa da kitaptan alınan zevki pek de etkilemediği için göz ardı edilebilir.
Kitapta en çok hatta belki de tek sevdiğim karakter Alan Tuvache oldu. Ailenin önceleri baş belası olarak gördüğü bu çocuğun ailenin ve dükkanın değişiminde oynadığı rol çok güzeldi.
Adeta aileye gönderilmiş kurtarıcı bir melek imajı verilmişti bu çocuğa ve ben hikayenin bu kısmını çok sevdim zaten.
Final sahnesinde her şey iyiye giderken o son iki cümleyle olayın akışını birden bire drama çevirmek tam da kitabın adına yakışır bir son olmuş ama keşke öyle olmasaydı dedim. Ama biliyorum ki bu son iki cümle kitabın zihinlerimize kazınmasını sağlamış olacaktı.
Ben bu kitabı pek de sevmem diye düşünerek başlamıştım ancak sonunda çok beğendim. İncelememi son satırlarına kadar okuyan tüm okurlara bu kitabı tavsiye ederim. Farklı bir kurgu okuyayım ama içi boş bir kitap olmasın bana bir şeyler öğretsin ama daha çok eğlendirsin şaşırtsın diyorsanız o kitap bu kitap.
Kitapla ve sevgiyle kalın.·
170 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.