Seneleeerdir gördüğüm ve romanın ismi çok hoşuma gittiği için hep aklımın köşesinde olan bir kitaptı Yalnızız. Sonunda yollarımız denk düştü ve neden bu kadar dikkatimi çektiğini de anlamış oldum. Ben oldum olası Peyami Safa kitaplarını çok sevmişimdir ama bu kitap bence bir başyapıt. İddia ediyorum ki Türk Edebiyatı'nın en güzel romanlarından. Okurken gerçekten dolu dolu bir roman okuduğunuzu anlıyorsunuz. Altını çizdiğim birçok cümle oldu ve bir kısmını da burada paylaşmaya çalıştım. Ben başlangıçta olay örgüsünün Selmin üzerinden ilerleyeceğini sanmıştım ama bambaşka bir ilerleyiş ortaya çıktı sonradan. Karakter betimlemeleri o kadar güzel ki. Okurken direkt olarak olaylar kafanızda canlanıyor. Karakterlerin psikolojik tahlilleri de harika ki zaten Peyami Safa, romanlarında insanları psikolojik olarak incelemeyi seviyor. Samim karakterine aşık oldum resmen. Bir insan bu kadar mı her şeyin farkında olur? Müthiş zeki bir karakter. Meral'in yalanlarını nasıl yakaladığını gerçekten görmeniz lazım. Meral ile de empati kurdum okurken. Zaten Meral kitabın sonunda devleşti resmen. Uzun lafın kısası; sindire sindire okunması ve zamana yayılması gereken bir kitap. Kesinlikle okumanızı ve kitaplığınızda da bulundurmanızı tavsiye ediyorum. İçerisinde zaman zaman dönüp bakmak isteyeceğiniz birçok bölüm olacak eminim ki.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.