Kaiken alışılmış polisiye formüllerinden farklı bir deneyim sunuyor. Bu farklılık herkesin hoşuna gitmeyebilir ama hikayenin derinliği ve karakterlerin yaşadığı psikolojik gerilim, eseri ilgi çekici kılıyor.
Birkaç olumsuzluk dışında hikayesi iyiydi. Psikolojik sorunları olan başkomiser Olivier Passan, özel hayatında büyük bir çöküş yaşıyor. Eşiyle boşanma aşamasında olan Passan, kendini tamamen işine ve çocuklarına duyduğu derin bağlılığa adıyor. Onun için hayatta tutunduğu tek dal çocukları, ama bu bile onu hayatın karmaşasından tam anlamıyla koparamıyor.
Kitabın başlarında başka bir katil vakası da var ve bu durum hikayeyi ilk başta farklı bir yöne taşıyor gibi hissettiriyor. Ancak yazar, bu olay üzerinden okuyucuyu Passan'ın iç dünyasına daha derinlemesine sürüklüyor. Hem katilin görünmezliği hem de Passan'ın içsel çatışmaları, hikayeyi sıradan bir polisiye olmaktan çıkarıp daha psikolojik bir boyuta taşıyor.
Beğenmediğim birkaç yanı oldu. Spoiler olacak bundan sonrası...
Bunlardan biri, normalde polisiye eserlerde katili bulmaya çalışırız ya, bu kitapta katil hiç gözükmeyen biri. Bu durum, okurken "Ben niye katili bulmaya çalışıyorum?" diye sorgulatıyor insana ve klasik polisiye mantığından biraz uzaklaştırıyor. Yine de sıkılmadan okuyabileceğiniz bir kitap. Tavsiye ediyorum.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.