Mumlar Sonuna Kadar Yanar Şu ana kadar okuduğum macar yazarlar hakkındaki izlenimim, onların karanlık ve iç karartıcı hikayelerin nasıl yazılacağını çok iyi bildikleri yönünde. Sandor Marai yine harikalar yaratmış.
Henrik ve Konrad ergenlikten beri 20 yıldır yakın arkadaştır, bir gün konrad hiçbir şey söylemeden , evini, işini, malını terk eder ve tek bir veda etmeden bilinmeyen bir sebeple ortadan kaybolur. Henrik yıllarca bu gidişin sebebini düşünür. Tam 41 yıl ve 43 gün sonra Konrad yeniden ortaya çıkar. Ve ikili bir akşam yemeğinde yüzleşirler. Sonunda geriye kalan, son yıllarında artık rol yapmak için hiçbir nedenleri kalmayan iki adamın hayat hikayeleridir.
Kitap çoğunlukla yansımalardan ve anılardan oluşuyor buna rağmen, sakin bir şekilde akıyor. Söylenen her sözün bir iması, bir anlamı var. İyi ya da kötü zaten yaşanmış bir yaşamla yüzleşmenin bir yolunu anlatıyor Marai.
Hakkında çok bir şey öğrenemesek de Nini benim en etkilendiğim karakter oldu, hikayesini çok merak ettim keşke biraz okuyabilseydik. Aynı şekilde onlarca yıldır izole bir kalede kara kara, arkadaşının gidişini düşünen general de benim unutamayacağım karakterler arasına girdi. Muhtemelen bu yıl içinde okuduğum en hüzünlü kitap çünkü yalnızlık ve yaşlılık beni en etkileyen temalardan.
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.