Spoiler içerir*
Bu kitabı ikinci defa okuyorum ilk okuduğumda 15 - 16 yaşlarında küçük bir kız çocuğuydum ve beni çok derinden etkilemişti özellikle Ömer'in Macide'yi ilk gördüğü anda ruhlarının evvelden birbirine aşina olduğuna dair inanışı ve sonrasında bu aşinalığın etkisinin anlatılması içimde ince bir yankı oluşturmuştu. Evet, insan böyle hisseder aşık olduğu kişiye diye düşünmüş kitabın sonunda her iki karaktere öylece başka yollara gittikleri için üzülmüş ve öfkelenmiştim içten içe. Fakat bu gün kitabı tekrar okuyup bitirdiğimde anlıyorum ki bir insan ilk önce kendi ile savaşını bitirmeli hayatına birini dahil etmeden. Evet hala ruhların aşinalığı içimdeki yankıyı uyandırıyor. Fakat yetişkin olan ben bu kitaptan aşkın herşeye yetmediğini ve doğru insanla sadece doğru zamanda ( bu kitap parantezinde belki kendinle savaşını bittiğinde) karşılaşmak gerektiğini daha doğrusu ruhların aşinalığın o zaman daha çok anlam kazanabileceğini çıkardım.
Bunlara ek olarak kitap sadece bir aşkı anlatmıyor birçok toplumsal konuyuda içeriyor fakat ben bu incelemede küçük beni en çok etkileyen aşinalık üzerinde durmak istedim. Okumak isteyenlere keyifli okumalar dilerim.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.