Öncelikle şunu söylemem gerekir ki filmi kesinlikle kitabından çok daha iyi olan bir eserdi. Kitabı okurken ne kadar sıkıldıysam filmini izlerken bir o kadar duygulanıp, hüzünlendim ve keyif aldım. Aslında bize geçmesi gereken duyguları kitap içeriğinde barındırırken yansıtamamış ve onun beceremediği işi film üstlenmiş. İçerik olarak çok başarılı ve insanlığa bir ders verici ancak elindeki hamuru şekillendirmek çok daha önemli. Peki, sürekli değindiğim içeriğine gelecek olursam. Kitabın ana karakteri Eva, hipertrikoz hastalığı ile dünyaya gelir yani doğuştan tüm vücudu tüylerle kaplıdır. Ancak annesi onu doğururken ölür ve babası hem annenin ölümünden hem de kızının tüylerle kaplı doğmasından dolayı büyük bir travma yaşar ve uzun bir müddet kızını kabullenmekte oldukça zorlanır. O sırada evlerine bebeğe bakıcılık yapmak için gelen Hannah hem Eva'nın hem de babasının hayatını oldukça kolaylaştıracaktır. Eva, dışlanmak ve zorbalanmak nedir bunu ne yazık ki çok defa yaşayacaktır. Babasının onun bunları yaşamasını istememesinden dolayı senelerce evde kapalı kapılar ardında tutmaya çalışması artık Eva'nın büyümesi itibarıyla mecburen son bulur ve Eva tüm kötülüklerle bir bir tanışmaya başlar. Sonunda ise istedikten sonra insanın her şeyle başa çıkabileceğini ve kendini kanıtlayabileceğini bize gösterir. Okurken de izlerken de yer yer Eva ve babasına üzülüp yer yer de onlara kızmaktan kendinizi alamıyorsunuz. Hatta zaman zaman empati yaptığımda gözlerimin dolduğunu dahi hissettim çünkü bu hayatları yaşayan insanlar gerçekte ne yazık ki var. İlk başta da dediğim gibi kitabı konusunda mutlaka okuyun diyerek öneremiyorum fakat bence filmini mutlaka izlemelisiniz.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.