Mutluluk Paylaştıkça Çoğalır - Callahan GünlükleriBilim-Kurgu
Entropiyi inkar edenlerin bir arada olduğu Callahan’ın yerine hoş geldiniz. Bu bara sadece çok ihtiyaç duyan kişiler gelebilir. Tüm galaksilerden uzaylı, insan, konuşan köpekler ve niceleri ayırt edilmeksizin sevgi, saygı ve anlayış görür. “Her derdin bir dermanı vardır” ilkesi ile yola çıkan Mike Callahan, 
Spider Robinson tarafından yaratılmıştır. İthaki Bilimkurgu Klasikleri arasında da yerini alan 
Callahan Günlükleri kitabı dört bölümden oluşuyor.
Callahan’ın Zamanlararası Barının en sevdiğim müdavimi ilginç bakış açılarına sahip türünün son örneği uzaylı Finn. İnsanların suyu ısıtması için saatler geçirdiğinden, zaman israfından ve dünya insanlarının kaynakları çok çabuk tüketmesinden rahatsız. Ama bu barda Bushmills viskisinden bir yudum aldığında kendini çok rahatlamış hissediyor.
Callahan’ın yerine kadınlar da geliyor elbet. Rachel gibi. Orada çok eğleniyor ve kimse ona asılmıyor. Doğal sohbetin bir parçası oluyor ve şöminede kırılan kadehler sevincine o da her seferinde ortak oluyor.
İçkilerin hep yarım dolardan az olduğu, ücretsiz bir şekilde yemek yeme standının olması, sorunu olanların sorunlarını çözmeleri ve tüm bar sakinlerinin dertlere ortak olması günümüzde yaşanılmayan nostaljik hümanizmi yaşatıyor. Birlikte üzülüp birlikte seviniyorlar. Koskoca dünyada olmayan kalp birliğini burada sağlıyorlar.
Şaka geceleri oluyor. En kötü şakaları yapanlara bir koli hediye “Tanrının Lütfu” veriliyor.
Barda piyano çalan bir de müzisyenimiz var. Ve tüm bunlar hesap makinesine girerse Callahan’ın Yeri müdavimlerinin çok önemli bir görevi var. “Dünya gezegeninin sonunu getirecek komploya engel olmak.”
Empati eşittir sempatidir. Her şehirde böyle bir mekan olsaydı bir daha kimse hüzünlü gözlerle dolaşmazdı. Uzun süredir okuduğum açık ara en iyi bilimkurgu eseri elimde tutuyorum. Absürt, insanı gülümseten ve kendinizi bağışlamanızı sağlayacak anektodlar içeren; Papazların dahi iyileştiği iç rahatlatan mekana hepinizi bekliyorum.
Spider Robinson tarafından yaratılmıştır. İthaki Bilimkurgu Klasikleri arasında da yerini alan Callahan Günlükleri kitabı dört bölümden oluşuyor.
Callahan’ın Zamanlararası Barının en sevdiğim müdavimi ilginç bakış açılarına sahip türünün son örneği uzaylı Finn. İnsanların suyu ısıtması için saatler geçirdiğinden, zaman israfından ve dünya insanlarının kaynakları çok çabuk tüketmesinden rahatsız. Ama bu barda Bushmills viskisinden bir yudum aldığında kendini çok rahatlamış hissediyor.
Callahan’ın yerine kadınlar da geliyor elbet. Rachel gibi. Orada çok eğleniyor ve kimse ona asılmıyor. Doğal sohbetin bir parçası oluyor ve şöminede kırılan kadehler sevincine o da her seferinde ortak oluyor.
İçkilerin hep yarım dolardan az olduğu, ücretsiz bir şekilde yemek yeme standının olması, sorunu olanların sorunlarını çözmeleri ve tüm bar sakinlerinin dertlere ortak olması günümüzde yaşanılmayan nostaljik hümanizmi yaşatıyor. Birlikte üzülüp birlikte seviniyorlar. Koskoca dünyada olmayan kalp birliğini burada sağlıyorlar.
Şaka geceleri oluyor. En kötü şakaları yapanlara bir koli hediye “Tanrının Lütfu” veriliyor.
Barda piyano çalan bir de müzisyenimiz var. Ve tüm bunlar hesap makinesine girerse Callahan’ın Yeri müdavimlerinin çok önemli bir görevi var. “Dünya gezegeninin sonunu getirecek komploya engel olmak.”
Empati eşittir sempatidir. Her şehirde böyle bir mekan olsaydı bir daha kimse hüzünlü gözlerle dolaşmazdı. Uzun süredir okuduğum açık ara en iyi bilimkurgu eseri elimde tutuyorum. Absürt, insanı gülümseten ve kendinizi bağışlamanızı sağlayacak anektodlar içeren; Papazların dahi iyileştiği iç rahatlatan mekana hepinizi bekliyorum.·
1.718 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
