Acı çekmek için, yaşamaya ihtiyaç duymuyorum ben. Dünyayı duyumsamam yeterli. Yani, sokakta yürürken etrafıma dikkatlice baksam veya haberleri izlesem veya bir çocuğun ağlama sesini duysam vb. bir çok etkenle de acı çekebiliyorum.
Yaşadıkları diye düşünüyorum,çünkü yaşamadan bir şey okunduğunda"yazar şurada güzel demiş" ya da "burada güzel bir noktaya değinmiş"gibi ezbere düşünceler olur ama aslında yazarın dediğini anlamamıştır ve bu düşünceler bir müddet sonra unutulur