...YEŞİLİN KIZI ANNE...
Çokça filmi ve dizisi yapılan kitabımız, Kanadalı bir yetim kız çocuğu olan Anne Shirley'nin hüzün dolu hayatını ele alır. Lakin yalnızca bir macerayı işlemekle kalmaz, aynı zamanda aidiyet-kimlik-hayal gücü ve kişisel, ruhsal, zihinsel anlamda büyümeyi de çok katmanlı bir şekilde anlatmaktadır.
Olay örgüsü Anne Shirley adında hayal gücü uçsuz bucaksız, zeki, coşkulu, hoppidik bir yetim kızın hikayesini anlatır. (Şu tanım bile bana oldukça zor ama anlatmak babında mecburî:/
Hayatımda bir kendimi bilirdim birde Anne'yi bildim hayal gücü yetisinde.. O kadar tatlış, ama bı o kadar da kıvrakzekalı bir kız çocuğu ki müthiş bir evlat kendisi. Okurken ne kadar üzülmüş olsam da çok neşveyle çevirdim sayfaları. Mâmâfih hayatının bölük pörçük olmasın rağmen sanki hiç böyle bir hayatı yokmuş gibi salına salına şen şakrak bir kız çocuğu olması da ayrı bir göz yaşartan kısım. Ahh Anne!
Sonrasında tabi ki bununla bitmekle kalmayıp, "bir erkek çocuk evlat" edinmek isteyen Marilla ve Matthew kardeşlerin talebi sonucunda beklenmedik bir şekilde evlerine dahil olan Anne Shirley'nin asıl hayatla pür neşeli anları doldurmasına şahitlik etmekteyiz.
Kitabı okurken hangi nimete nasıl şükredeceğime karar veremedim bile. Asıl ailesinin yokluğu bir kenara bilmediği yepyeni bir hayata konuk olması ve hayal gücü arkadaşlığıyla birlikte kendisini derinden yaralayan, gururunu okşayan bircok olaya da oldukça büyük bir yetişkin edasıyla beni mest etti doğrusu. Mest ne kelime aklınıza hangi kıvanç güftârı gelirse artık.
Tabi bunların yanında benim kitapla bütünleşmemim zirvesini yaşadığım kavgalarımdan da bahsetmeden geçemeyeceğim. Nasıl geçebilirim ki! Sonuçta 'hoppidik kız Anne' :)) geldiği eve henüz yeni yeni ayak uydurmaya çalışırken, bizzat evlatlık talebinde bulunan kardeşlerden Marilla (abla olur kendileri ( tam bir gudubet :) aslında ona kötü davranarak kötü de demeyelim de yani biraz soğuk ve duvarlı davranarak bizlere de bir kez daha bir çocukla nasıl iletişim kurulmaması, onlara nasıl yaklaşılmaması gerektiğini göstermiş oldu. Ahh keşke bununla kalmış olsa isyanlarım, (nerdeee) bununla kalmayıp yeni okulunda ona hiçte hoş olmayan muamelelerde bulunulması ayrı can sıkıcı. Ve üzülerek söylüyorum ki bunu yapan bir öğretmen. Bu konuya girmek istemem günümüzde de haberlerde (bir yenisini görmemek ümidiyle) izlemekteyiz.
Neyseki içimizi ısıtacak güzel şeyler de oluyordu. Dünya nimetlerini bir başkasi olan "dostluk" dediğimiz kavramı da hoppidik kız Anne tam anlamıyla yaşıyordu. Onun tabiriyle -Can ciğeri- Diana... Bütün bu olumsuzluklar yaşanırken Diana ile geçirdiği günleri sanki mükâfatıymışçasına dolu dolu yaşamaktaydı.
Her ne kadar acının yer aldığı bu kitap, bana ilk andan beri 'her evden bir parça satırın yer aldığı bir kitapmış' izlenimini vermişti açıkçası. Evet her ne kadar olay örgümüz evlatlık edinilen bir kız çocuğunu konu alsa da, bunun yanında birçok farklı emanet ya da evlatlık (artık nasıl adlandırmak isterseniz:) 'şey'lerin bizlerde de var olduğu inkâr edilemez.
Bu tarz kitaplar için olumsuz olarak görülecek tek yorumum, bir daha böylesine melankolik bir dram silsilesi satırlarda gezinmemek:/ Zira Marilla'ya ve Bayan Lynde'e münakaşadan çıkıp kendimi hoppidik kız Anne'yi koruyup kollarken buldum.
Ahh! neden hemcinslerimizin dahi kulakları ağırtan yabanıl uç noktalarda gezinen fikirleri olur ki, hiç anladığım bir şey değil. Tabi ki de illa erkek çocuk evlat edinmek istemelerinden, çiftlik işleri için hemcinsini uygun görmeyişinden ve fiziksel özelliklerine göre laf cavcatasında bulunmalarından bahsediyorum. Evet yaratılışımız ortada lakin yeri geldiğinde eğer mümkünse bizde hemen hemen her şeyi yapabiliriz. (diye düşünüyorum;)
Misalen Karadeniz'de de kadınlar daha çok bahçede, ne yapalım yani evde kös kös nimet mi bekleyelim iki belimiz ağrıdı diye.
Kendimden geçtim yahu:) af buyurun lakin çoğu mantıklı bir insanın benim gibi düşündüğünden kuşkum yok. İnanın kitabı okuyacak olanlarda benzeri sitemkârlıklarda bulunmadan edemeyecektir.
Çok popüler oluşunu sonuna kadar hak eden bir kitapsın Yeşilin kızı Anne...
Keyifli okumalar..
·
962 Gösterim
5 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yine nev-i şahsına münhasır bir inceleme olmuş Sena'cığım. Kalemine sağlık.👌🏻
Yetimlik çok derin bir mesele. Yetim öğrencilerin gözlerinde tanımlanamaz birşey var. 🕊️ Sadece sarılmak yetiyor onlara meselâ. Hislerini öyle bir saklıyorlar ki , derin bir kazı işlemi gerekiyor.😌 O nedenle keşke hepsi hoppidik olsa. Daha az hüzünlü olurdu sanırım. ☺️
Karakterimizi sarmalayıcı, korumacı bir yaklaşımla, hassas bir inceleme okudum şimdi de..☺️ Pek güzel..Karakterle hemhal olma konusunda liste olsa cidden üst sıralarda olursun, o dünyayı iyi hissediyor ve iyi aktarıyorsun.. Fazla söze ne hacet.. Kaleminin ışığı parlasın fıstığım.. ✨☺️🎀
Bu kitabı merak ediyordum,incelemen yine çok özgün ve okumak isteyenlerin yoluna ışık tutacak bir yazı olmuş güzelim🫠 🩷, emeğine kalemine sağlık daim olsun 🎈
İncelemeni yazarken hislerini ifade etmeni seviyorum. Aynı duygularda kardeşlik güzel ❤️ .
Zor bir konuyu ele alıyormuş kurgu,ama toplumun bir kesimine ışık tutuyor anlaşılan. Bu zorluklardan, bahsettiğin neşeyle, sardunya gibi hayata tutunanlar var. Dilerim hepsi o neşeyle rengârenk olur 🤲🏻🌼Okuyacağım nasipse ben de. Keyifli okumalar diliyorum güzelim ✨💝🤗
Senâ☼
Gönderi Sahibi
His denilince de doruklardayım, seviyorum tam da bu noktada olmayı, onlarla raks etmeyi 👉🏽👈🏽. Çok müteşekkirim güzel hocam 🫂🥹🌟
Neşveniz ruhunuza eşlik etsin. Huzurlu okumalar 🫶🏽🌹