Puan vermedi·208 syf.····Okunma: 24 Kasım 2024 22:48 Bir çocuğun gözünden dünyayı görmek ve bir zamanlar bizimde çocuk olduğumuzu unutmamak için çocuk kitapları okumamız gerektiğini düşünüyorum. Çocuğun gözünden dünyayı görünce elime ne geçecek, bana ne katacak diye düşündüğümde aslında çok şey kattığını fark ettim. Çocuklar dünyayı yetişkinlerden çok daha farklı ve gerçekçi gördüğünü düşünüyorum. Sadece dünyada uzun süre yaşamadıkları için bildikleri şeyleri nasıl diyebileceklerini bilmiyorlarve yetişkinler tarafından ciddiye alınmıyorlar. Hisleri kuvvetli olduğu için karşısındaki kişi duygularını ne kadar gizlerlerse gizlesin, öfkeli veya mutsuzsa çocuk onu hissedecek. Ama dedim ya bu dünya da çok yaşamadıkları için çocuklar yetişkinler tarafından ciddiye alınmıyorlar. Çocuklar yetişkinlerden daha mücadeleci, daha dost canlısı. Aynı zamanda bir o kadar da kötü olabilirler(bu biraz tartışma konusu olabilir. Neden mi? Bazı insanlar çocukların masum olduğunu aldığı terbiyeden kaynaklı kötü olabileceğini savunurken bazı insanlar insanın kötü olabilmesi için bir sebep olması gerekmediğini doğuştan geldiğini düşünüyor bakınız Otomatik Portakal kitabı). Ve bizim incelemesini yapacağımız Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe kitabına bakalım. Kitabımızın baş kahramanı Mafalda. 10 yaşında hastalığından ötürü görme kaybı yaşayan Mafalda, tamamen karanlığa gömülden sevdiği şeyleri listeler. Bu süreç Mafalda için biraz korkutucu çünkü her çocuk gibi o da karanlıktan korkuyor. Ve tamamen karanlığa gömülünce hiçbir şey yapamayacağını bu onun için bir engel olduğunu düşünüyor. Ama aslında Mafalda Estella sayesinde görme yetisini kaybetse bile istediği her şeyi yapabileceğini korksa bile sakin kalırsa her şeyi çözebileceğini fark ediyor. Filippo ile olan arkadaşlığı daha çok başlangıcını okuyoruz bu kitapta. 2. Kitabında nasıl olacağını merak ediyorum. Mafalda kararlı ve cesaretli bir çocuk. Estellanın hayattan göçüp gitmesi üzse de ikinci kitabı gerçekten çok merak ediyorum. Muhakkak okumanızı tavsiye ediyorum çünkü 10 yaşındaki bir çocuğun ve özellikle görme yetisini kaybeden bir çocuğun neler hissettiğini bilmenizi isterim. Bu incelemeyi yazarken yazdığım her şeyin birbirinden çok kopuk olduğunu hissediyor ve düşünüyorum. Ama kalbim ve aklımdan geçenleri hemen yazmak istedim ve eğer düzeltmek için yazdığım yazıyı okursam incelemeyi paylaşamamak beni korkutuyor. İnşallah yazdığım şeylerde mantıklı bir şeyler vardır. Düşüncelerimi düzgün bir şekilde ifade edebilmiş biri olma dileğiyle.