İlk başta karakterlerin fazla olması ve birden çok isimle anılmaları anlamamı zorlasa da okudukça Goriot Baba ve üniversitelinin yaşadığı pansiyonda hissediyorsunuz kendinizi. Diyaloglarda karakterlerin tiratlarını okumak fazlasıyla tat verdi. Yer yer karşıdakinin araya bir cümle ile girmesi bile rahatsız etti beni. Bitmesin istedim söyledikleri, düşünceleri.
Okurken bir babanın hezeyanlı sevgisinin karşılıksız kalması bir yana bu duyguların kullanılması canımı acıttı. Sevgimizin ateşini daima avucumuzda saklamalıyız. Ateş elimizi yaksa da bunu sadece biz hissetmeliyiz.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.