Öncelikle kendisi küçük, yüreği kocaman olan kahraman asker Nemeçek'i saygıyla anıyorum.
İlk okul zamanlarımdı.. Kitap okumayı saçmalık olarak görürdüm. Bana göre hayatında sokağı hiç tanımamış insanların saçma sapan yazdığı aşk romanlarından ibaretti kitap mevzusu. Bütün okuma derslerinde kitap okumaya direndim. Bir gün hocam bana dedi ki "Sen yanlış kitap okuduğun için sevmiyorsun. Şimdi ben sana bi kitap vericem bu kitap aynı sizin arkadaş ekibiniz gibi iki grup çocuğun çete mücadelesini anlatıyor. Bu sende kalsın bir gün mutlaka okuyup bana hak vericeksin" dedi. Öyle diyince bir yeşil ışık yandı kafamda, ister istemez merak ettim. Kitabı aldım attım evin bi köşesine.
Aylardan ramazan ayı. Yaz günü, hava çok sıcak iftara da epey zaman var. Aklıma geldi Pal sokağı çocukları, okuyayım dedim. Ön yargı ile başlamıştım ama kitaba başladığım vakit ile bitirdiğim vakit arasında ki mesafeyi ömrümde hiç anlayamadım. Sayfaları heyecanla çevirmiştim. Ve kitap bitince öğretmenime hak verdim. Pal sokağı çocukları okuduğum ilk kitap olmuştu, bana kitapları sevdirmişti.
Pal sokağı çocukları iki farklı çocuk grubunun mücadelesini anlatır. Kırmızı gömlekliler sayıca ve kuvvetçe üstündürler, Pal sokağı çocuklarını zorbalar, canımın içi Nemeçek'in misketlerini çalarlar. Bu mevzulara Pal sokağının çocukları pek ses etmeselerde canı gibi sevdikleri arsa ellerinden gitme tehlikesi ile karşı karşıya kalınca ölümüne savaşa girerler Kızıl gömlekliler ile. Kızıl gömlekliler'in Pal sokağı çocukları gibi top oynacakları bir azarisi yoktur, bu onlar için bir savaş sebebidir. Pal sokağı çocuklarının arazilerini almak isterler. Ama işler pek umdukları gibi olmaz Pal sokağı çocukları vatan müdaafası yapar gibi savunur topraklarını.
Kendisi küçük ama yüreği büyük olan tatlı çocuk Nemeçek düşman askerlerin bile saygısını kazanır.
Sonu o kadar acıklıydı ki boğazıma bir yumruk oturdu. Neredeyse anamın kollarında ağlayacaktım. Neyse spoiler vermeyeyim okuyun efendim tavsiyemdir.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.