“Fındık Sekiz” edebiyat dünyasına “Ağır Roman” ile sesini duyuran Metin Kaçan’ın ikinci romanı.
Yazarın sıkıntılı geçmişi nedeniyle onun kitabından da uzak durulduğu fikrimdeyim.
Fındık Sekiz bir yolculuk romanı. Roman kahramanı Meto’nun sallanarak menzile ulaşmaya çalıştığı bir gidişi anlatıyor eser.
“Bir yelkenli gemide giden kader yolcularıydık. Arkamıza bir ülkeyi bağlamıştık. Ansızın hareket etmiştik ve ilk rüzgâr darbesinde yelkenimiz yırtılmıştı. Yelken, rüzgâr ve gemiydik.s.2”
Meto’nun hayatına baktığımızda Metin Kaçan’dan çok fazla iz görüyoruz. Yaşadığı şehrin kirliliği, toplumda entelektüel olarak bilinen ama aslında batağın içinde yaşayan gençlerin sefaleti, iftira, riyakârlık, hapis hayatı…Toplumda kendini gerçekleştiremeyen, neye hizmet ettiğini bilmeyen insanların yaşamlarına mercek tutuyor yazar. Bu kaypak zemindeki ahlakî çöküntüyü anlatan ve kurtuluşu mistik hayatta arayan roman, hapishanede başlıyor. Olaylar, geri dönüşlerle okura aktarılıyor.
Metin Kaçan, Fındık Sekiz’de kronolojik zamana uymuyor. Yazar kitabın ilk sayfalarından itibaren araya girerek okura bu hikayenin bir kurgu olduğunu hatırlatıyor ve metinler arasılıktan yararlanarak türler arasında geziniyor. Renkler, ışıklar, kokular ve gölgelerin eşlik ettiği romanda zıtlıklardan yararlanılıyor. Eserde kişileştirmelere de çokça yer veriliyor. Romandaki kişileştirmenin en güzel örneği Meto’nun hiçbir durumda onu terk etmeyen arabası Malibu. Bu durum ve farklı birkaç konu bana Adalet Ağaoğlu’nun Fikrimin İnce Gülü’nü anımsattı. Sonuç olarak iyi ki okudum dediğim bir kitabı daha arşivime ekledim. Okumama vesile olan kitap dünyama teşekkür ediyorum.
Şimdi milyonlarca litre alkolle yıkanan bu bedenler, kendilerini bu haramdan arındırmak için kuru toprağın üzerinde aylarca debelenecekler; suya, toprağa, havaya ve ateşe olan borçlarını ancak tövbeyle ödeyecekler! s.15
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.