1862'de yazılmış, güncelliğini hala koruyan,sürükleyici ve kendinizi romanın içinde hissedebileceğiniz bir dünya klasiği Babalar ve Oğullar
Spoiler uyarımı yaparak başlayayım.
Kitabın konusu kuşak çatışmaları olarak geçse de anlatılanlar bununla sınırlı değil. Bazarov gibi birinin bile aşık olması ve aşkından acı çekmesi insanoğlunun her daim aşka yenik düştüğünü/düşeceğini gösteriyor. Bazarov öldükten sonra Arkadiy'in adını bile anmaması ve mezarına yalnızca annesiyle babasının gitmesi bize günün sonunda yanımızda sadece ailemizin kalacağını anlatıyor. Pavel'in Bazarov'a karşı tavırları günümüzdeki insanların seviyeli tartışmayı bilmemesini ve kendisi gibi olmayan, düşünmeyen herkese nefretle, ön yargıyla yaklaşmasını ifade ediyor bence. Bazarov, Pavel ve babalar arasındaki gelenek-yenilik/din-bilim tartışmasını okumak çok keyifliydi. Bu yönüyle Babalar ve Oğullar'ın bir felsefe kitabı olduğunu düşünüyorum. Kitabın sonu gerçekten talihsiz bitti. Acaba bu da hayatın çoğu zaman bizim planladığımız gibi gitmeyeceğini mi anlatıyor yoksa Bazarov'un üzücü yazgısı mı bilemedim. Bu kitabı hiç bu kadar seveceğimi düşünmemiştim. Bunlar benim fikirlerimdi. Sevgiler.
·
946 Gösterim
4 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Harika yorumlamışsınız bu kitabı okumuştum sizin bu incelemenizden sonra okuduğum o satırlara geri dönüp iyice pekiştirmemi sağladı ellinize yüreğinize sağlık 👏
