Mürebbiye, kelime anlamı olarak bir evde yatılı ve aylık maaş ile çalışan, evdeki çocuğun bakımı ve eğitimi ile özel olarak ilgilenen görgülü ve bilgili kadın demek. Terbiye eden, eğiten anlamı da en kısa haliyle kelimeyi bize sunmakta. Bir evde mürebbiyenin olması Batı'nın etkisinin yoğun olarak hissedildiği Osmanlı döneminde zengin aileler de oldukça yaygınmış. Amaçsa çocukların doğuştan Batı kültürü ve bilgileri ile yetiştirmek olsa da işlevselliği tartışmaya açıktır.
Hüseyin Rahmi Gürpınar, toplumda varolan bu uygulamayı eserinde işleyerek belli bir dönemi bizlere kelimelerle resmetmiştir. Eserde yer alan mürebbiye ise bilgi, ahlak, donanım gibi özelliklerden tamamen uzak bir hayat kadınıdır. Fransa' da ki bu hayatından sıkılıp yorularak İstanbul 'da Dehri efendinin konağına mürebbiye olarak girer. İlk başta kendisini tam bir mürebbiye olarak tanıtmakla birlikte zaman içerisinde can çıkar huy çıkmaz misali kötü huylarından vazgeçemez ve konakta ki tüm erkeklerle farklı ilişkiler kurmaya başlar. Bu durumlardan sonra ise konakta işler arapsaçına döner ve kitabın sonu hiç beklenmedik şekilde biter. Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın akıcı ve sürükleyici kurgusu sayesinde okurken oldukça zevk aldım ve eğlendim. Özellikle kitabın sonu tam bir ahlak dersi niteliğinde. Ben her şeyiyle kitabı çok sevdim. Özellikle de Türk klasikleri sevenlere tavsiye ettiğim bir kitap oldu. Herkese keyifli okumalar diliyorum.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.