Yerli Stefan Zweig'ımızı neden abartmıyoruz. Bana göre Mehmet Rauf yeterince hak ettiği değeri görmeyen bir yazar. Gerçi yazarlarımızın neredeyse hepsi bu durumda ya...
Mehmet Rauf romanına farklı coğrafyalardaki düşünce yapısını öne çıkararak başlıyor. Ana karakterimiz Pervin'in gözlemlerinden amcasının babasından farklılıklarını amcasının aile yapısının kendi ailesinden farklılıklarını ve kendi alışmış olduğu özgürlüğünün amcasının ailesinde daha kısıtlı olduklarını okuyoruz. Pervin uzun zamandır düşündüğü ideal eşini aramaktadır. Bu arayış içerisinde Pervinin ağzından yazar bize klişe evliliklerin nasıl oluştuğunu ve nasıl sonuçlandığını aktarıyor. Pervin bu görücü usulü denen evlilik ruletini oynamak istemeyen ve evlilikte belirleyici unsurun gönüllerin bir olması olarak görüyor. Ama o dönemin toplumunda evlilikte belirleyici unsur para. Herkes parasına göre görücü usulü, aracıların uydurulmuş beyanatlarına göre evleniyor. Toz pembe hayallere dalmış olan Pervin sonunda hiç beklemediği bir darbe alıyor.
Kitabın kurgusundan çok yazarın bize aktardığı düşünceler kıymetli ve üzerine düşünülmesi gerekilen metinler bence. Bu düşünceleri dünyanın en kıymetli kavramı olan zamanınızı harcayarak, çevrenize ve kendinize zarar verip Pervin gibi hayal kırıklığına uğrayarak öğrenmek istemiyorsanız bence oturup okuyun bu kitabı. Eminim düşünce yapınıza çok şey katacaktır.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.