Bu tarzda ilk kez böyle bir kitap okudum. "Way be ne güzel" dediğim yerde "yok artık bu kadar vefasızlık olmaz" dedim.
"Olması gereken bu" diye düşündüğüm yerde aslında "olmaması gerekeni" gördüm...Bakış açımı her seferimde yanılttı. Ama bir yandan da insanı içsel olarak rahatsız ediyor. İnsanların görünmeyen yüzü buysa ya annemde neler var, babamda, ilerideki eşimde, kardeşlerimde veya çocuklarımda neler olacak bilmediğim veya bilmeye korktuğum diye tedirginlik oluşuyor. Güven sorunu çok fena insanın içine işliyor....Bir anne ve babanın dünyaya getirdiği 3 çocuk ve bunların içinde kalan insanlarla dışında kalan insanların her birinin ağzından bakış açısını anlatan güzel bir eser. Dili çok sade tek seferde bitirilecek kadar akıcı... Düştüğümüzü sandığımız yerde ayağa kalktığımızı çok güzel bir şekilde okura hissettiren bir kitap oldu.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.