selamlar canım arkadaşlarım!
Jean-Paul Sartre - Bulantı kitabından bahsedeceğim sizlere bugün.
yazarın kalemiyle ilk defa tanıştım ve çok severek okudum. betimlemeleri öyle güzeldi ki, o bulantı duygusunu iliklerime kadar hissetmedim dersem yalan olur. Bulantı, sıradan bir hikâye gibi görünse de çok daha derin bir meseleyi anlatıyor: insanın kendi varlığıyla yüzleşmesini. Sartre’ın dili bazen karmaşık gelse de anlattıkları aslında hepimize tanıdık gelebilecek duygular. insanın hayata karşı hissettiği boşluğu ve bu boşluğun içinden özgürlük bulma çabasını etkileyici bir şekilde işler.
kitaptan bahsedeyim,
Antoine Roquentin, küçük bir kasabada yalnız başına yaşayan bir adam. günleri, geçmişte yaşadığı olayları düşünerek ve çevresindeki dünyayı gözlemleyerek geçiyor. ama bir süre sonra, sıradan şeylere bakışı değişmeye başlıyor. bir ağacın kökü, bir masa, bir şarkı... tüm bu sıradan şeyler ona ağır ve garip gelmeye başlıyor. Roquentin, her şeyin basitçe "orada olduğunu" fark ediyor ve bu durum onu rahatsız ediyor. işte bu rahatsızlık, Sartre’ın "bulantı" dediği duygu.
kitap, yalnızca Antoine’ın hikâyesini anlatmıyor. aslında hepimizin hayatında bir noktada yaşadığı o "ben neden buradayım?" sorusunu gündeme getiriyor. Sartre, bu soruyu cevaplarken oldukça cesur bir şey söylüyor: hayatta hiçbir şeyin önceden verilmiş bir anlamı yok. anlamı bulmak ya da yaratmak, tamamen bizim elimizde. bu yüzden, Roquentin'in bulantısı aynı zamanda bir uyanış, bir yeniden doğuştur.
yaşamın sıradan akışında kaybolmuşsanız, bu kitap size sarsıcı bir uyanış sunabilir. şimdiden uyarayım biraz cesaret gerektiren bir yolculuk, sizi rahatsız edebilir. lâkin yolun sonunda yeni şeyler keşfetmiş olacaksınız. aklınıza olduğu kadar, kalbinize ve ruhunuza da dokunan bu eseri gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
sevgiler, buse.
·
221 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.