“AAAAAAA”
Okurken hem gülüp hem ağladım, iki (hatta üç) robotun (?) arkadaşlığının bu kadar duygusal ve komik olması böyle günlerde çok iyi geldi.
Ayrıca en sevdiğim ikinci karakter GAT’ı tekrar görmek çok güzeldi. Katilbot’un “arkadaş” olduklarını kabullenirken onun öldüğünü de kabullenmesi kısmında azıcık ağladım.
Serinin en iyi kitabı gerçekten buydu, normalde serilerde herkes bilir ki gittikçe saçmalaşır bazen gittikçe kötüleşir. Ama bu seride tam tersi oluyor ve her kitapta şaşırmayı bırakamıyorum.
Yeni favori yazarlarım arasında artık Martha Wells de var.