Öncelikle bu bir inceleme yazısı değildir.Bakmayın siz başlığa ,Tarık Tufan ile “çok teşekkür ederim sayın Mikail Balcı”nın önerisi ile tanıştım.Daha önce de bir inceleme yazısında Nermin Yıldırım kitapları ile tanışmıştım ve çok keyifliydi.Şimdi asıl mesele Tarık Tufan
ilk kitabını okumaya başladığımda çok ağır geldi ama evet dedim devam ettim ve diğer kitapları da okudum ama vaz geçemedim çünkü sizi öyle bir içine alıp sarmalıyor ki ne o yoğun duygulardan ne de kitaptan çıkamıyorsunuz .Ama “Aşıklara Yer Yok”amiyane tabirle silindir gibi üstünden geçti.Kendimi,oğullarımı,eşimi hayatımı her şeyi sorguladım,boğuldum,eşime okuyup onuda boğulduğum kitaba soktum”hayat müşterek ne de olsa “sonunda da bitirdim ve bende bittim Ve sonuçta bir daha Tarık Tufan okur musun deseler ruh halime bağlı derim. Herkes benim hissettiğim gibi hisseder mi bilmiyorum o yüzden ben sadece kendime göre yazdım,sizler de mutlaka okuyun ve nasılda şeyler gömmüşüz içimize fark edin.
Mikail hocam bu hayatta zaten zor ayakta duruyoruz hepimiz bir kitap karakteri bir simülasyon içinde yaşıyoruz,bu dünyada hepimiz biliyoruz ki,Hassas kalplere yer yok!
Teşekkürler ve yeni yazarlarla tanıştırdığınız için de çok teşekkür ederim PSİKOPAT0202 Balcı.