Ölüm denen muamma neye dokunursa onu anlamlandırıyor. Özellikle ölümün sanata dahil edildiğinde farklı bir seviyeye ulaştığını gözlemleriz. Mesela hacimsiz bu cılız kitabı yazdıklarıma örnek olarak gösterebilirim. İlk sayfalarda Kâtip Bartleby’ i kendi halinde çok da anormal davranışları olmayan bir kimse olarak görürüz. Ancak ileriki sayfalarda tıpkı ölüm gibi Kâtip Bartleby’ in davranışları da muammalaşmaya hatta biraz da anlamsızlaşmaya başlar. Kimileri bu davranışları özgürlük hareketi olarak yorumlar, özellikle kahramanımızın kullandığı “tercih etmiyorum” cümlesi kitaba yapılan incelemelere baktığımda çoğu insan için imrenilecek bir meziyet ve adeta hayran olunası bir süper güç olarak anlaşılmış. Açıkçası ben ilk olarak “tercih etmiyorum” ifadesi başta olmak üzere Kâtip Bartleby’ in tüm sorumsuz ve sorunlu davranışlarını özgürlük olarak yorumlamayı “tercih etmiyorum”. Kitabın son cümlelerine yaklaştığımda ise tüm bu davranışların ölüm ile bağlantısını okuduğumda ancak o zaman benim için tüm kitap anlam kazandı ve hatta farklı bir seviyeye ulaştı diyebilirim. Kâtip Bartleby önceki mesleği ile irtibatlı olarak ölüm farkındalığına ulaşmış ve bu farkındalığı ona sağlayan işinden çıkarıldığı zaman ise yavaş yavaş ölüme yaklaşmış ve en sonunda ölümü bizzat yakalamıştır. Kitabı yeni okuyacaklar Kâtip Bartleby’ in tüm tuhaf davranışlarını baştan beri ölüm ile anlamlandırırlarsa sanıyorum ki kitap ile kurdukları bağ daha güçlü olacaktır.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.