Bazı zamanlar ve belki çoğu anlarda bir tuhaflık olarak gördüğümüz, hissettiğimiz daha doğrusu garip diye tanımladığımız duygular veyahut olgular zihnimizin bir kuytusunda tanımlanmayı bekleyen hislerimizden ibarettir. Ortaya saçılmaları ve bize garip hissettirmelerinin nedeni üzerimize artık ya bir beden küçük ya da bir beden büyük gelmelerindendir.
Ruh artık yorulmuştur acılar onu ya büyütmüştür kimbilir her zaman büyümek olgunlaşmak gerekmiyor belki de küçültmüştür,içimizdeki çocuğa göre değildir.
Bizde işte tüm bu olguları tuhaf olarak adlandırırız, işte bu da çok tuhaf…
(Şiir size ait sanırım,emeğinize sağlık Cuma Bozkurt)