Bir terapist gözüyle okudum kitabı. Yalom’un duygularıyla örtüşen çıkmazları sıkça yaşıyorum. Terapi alırken pek çok ekol tercih edilebilir fakat kitapta da görüldüğü gibi asıl iyileştirici olan terapist ve danışan arasındaki terapötik ittifaktır. Danışan değişime ve geçmişin yaralarını iyileştirmeye ne kadar istekliyse dönüşüm daha hızlı oluyor. Yalom’un Irene ile terapi sürecindeki sancı çekişleri, mesleki anlamda çıkmaza girme hissi bu terapist olarak o kadar zorlandığımız bir durum oluyor ki. Yalom’un Irene ile çıkmaza girdiği her an ben olsam ne yapardımı alternatifler üretmeye çalıştım. Ama Irene yas sürecini işleyebileceğimiz en zorlu vakalardan biri olabilirdi. Bağlanma ve kaybetme korkusu o kadar esir alıyor ki danışanı tüm ilişkilerden kaçınır halde buluyor Irene kendisini. Burda Yalom’un seanslarda ele almaya başladığı şey artık ölüm korkusuyla yüzleşmek ve hayatın anlamı olmuştur . Tüm kaybettiğim sevdiklerimin anısı ile okudum kitabı. Çözümlemeniz gereken ilişkileriniz varsa yüzleşmekten kaçınmayın.
Irvin D. YalomAnnem ve Hayatın Anlamı