Her derbeder, her dertli, içinde bir çığlık taşır. Kiminin çığlığı sessizdir, kimininki ise kızılca kıyamet bir feryattır. Her çığlık binlerce pişmanlık içerir. İnsanlar çoğunlukla yaşadıklarının pişmanlığını duyar. Oysa yaşanmamışlıkların pişmanlığı daha beterdir ve bunun çığlığı biteviyedir.
#sinanyağmur 'un bu kitabının çıkmasını dört gözle bekliyordum. Çünkü #neyzentevfik hakkında hiçbir bilgim yoktu ve genel anlamda kitaplarına bakınca da böyle kimselerin hayatları hakkında yazdığı eserleri daha çok seviyorum. Okudukça farklı hayatlar görüyor ve bilgi sahibi oluyorsunuz. Neyzen'in hayatı ne yazık ki pek parlak geçmemiş. Çocukken görmemesi gereken bir şeyi görüp sonrasında onun ömür boyu ceremesini çekiyor. Kesik bir baş ayakları önüne düşüyor ve üstüne başına da kan sıçrıyor. Yaşı küçük küçük olmasına lâkin ruhunda derin yaralar kalıyor işte.
"Benim için neler dediler neler....
Berduş dediler... Ayyaş dediler... Ağzı bozuk dediler... Dili zehir dediler... Derler cancağızım, derler." diyor Neyzen. Oysa yazdığı şiirler hep yaşadığı döneme dair şeyler ve nokta atışı yapıyor resmen. Her bir satırında neler gizli neler. Mehmet Akif ile de öyle sıkı bir dostluğu varmış ki yeni öğrendim ben. Hele de Neyzen akıl hastanesinde yatarken Peyami Safa falan ziyaretine geliyor. Gerçekten bilgi olarak doyurucu buldum kitabı. Bilindik isimleri de görmek şaşırttı beni. Kesinlikle okuyun.
·
356 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.