2001 İstanbul’u, ekonomik kriz, henüz nüfus 10 milyon, paradan sıfırlar atılmamış, başörtülü kızlar üniversiteye giremiyor, insanımız kendine has hiç değişmeyen iyi ve kötü tarafları ile aynı duruyor…
Kitabın olumlu tarafları olumsuz taraflarından pekala çok. Maya hanım ve ergen oğlu arasındaki ilişki fazlasıyla gerçekçiydi örneğin. Şöför Süleyman her ne kadar şarlatanın teki olsada tam olarak bizden biriydi :) Profesör Wagner ve Nadia’nın aşkı ile Struma gemisinin hazın sonunu okurken neredeyse kitabın içine düşecektim.
Maya ve abisi arasındaki ilişki bence iyi yazılmamıştı. Livaneli’yi eleştirmek elbette haddim değil ama o kısımlarda bi sıkıntı vardı çok yüzeysel mi buldum bilmiyorum.
Bir de sanki hikaye bazı yerlerde konudan konuya atlayıp odağını kaybediyor gibiydi. Livaneli sürekli bilgi veriyor, Türkiye tanıtımı yapıyor dedim okurken.
Kitap kesinlikle güzel mesajlar veriyor, cesurca toplum ve devlet eleştirisi yapıyor. “Öldürmeyen iktidar yoktur.” diyor. Gücün insanı yozlaştırdığından bahsediyor. Nice değerli hayatın bazı siyasi çıkarlar yüzünden harcanıp gittiğinden dem vuruyor.
Okunmaya değer bir kitap.
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.