Bizim yaşadıklarımız gerçekten büyük bir sorun mu?
Bu kitabı bilmem kaç defa hiç sıkılmadan okudum belkide ve her bitirmemde kendime şu soruyu sordum:
" Bizim hayatımızda sorun olarak sıkıntı olarak gördüğümüz ve isyan edecek duruma kadar geldiğimiz şeyler gerçektende o kadar büyük bir problem miydi?"
Evet hepimiz hatta bir çoğumuz bir çok sıkıntıdan geçerken neden ben diye sordu kendine peki ya bu soruyu sorarken aklımıza Bosna Hersekde yaşanan o büyük katliam şuan da Gazze'de yaşanan katliam, Suriye'de geçtiğimiz aylarda yaşanan katliam ve günümüzde doğu Türkistan'da yaşanan ve ne acılar çektiklerini bilmediğimiz insanların yaşadığı katliamlardandan daha mı büyüktü de biz bu soruyu sorduk kendimize. Onların çektiği acılarla bir miydi bizim acımız. Onlardan daha çok mu acıdı canımız. Kocalarının gözleri önünde tecavüze uğrayan kadınlardan daha mı beterdi durumumuz. Karnında taşıdığı bebeğin babasını bilmeyen kadından daha mı kötüydü halimiz. Eşini , evlatlarını gözlerinin önünde vurduklarında sabır çeken adamlardan daha mı isyankardık hayata karşı. Sonlarının ne olacağını bilmeden bekleyen o insanlardan daha mı büyüktü acımız....
Herkesin derdi kendine büyük elbette ama bu kitabı okuduktan sonra halime şükür etmem gerektigini anladım. Şükür edecek bir çok nimete sahip olduğumun farkına vardım. Her gece kendi evimde evlatlarmın, hayat arkadaşımın yanında başımı huzurla yastığa koymanın bile aslında ne kadar büyük bir zenginlik olduğunu fark ettim.
Şimdi soruyorum sizlere hangi acımız onlarınki ile kıyaslanabilir ki?
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.