İncir Kuşları
Sinan AkyüzYazar:
Sinan Akyüz
Tasarımcı:
Gökhan Burhan
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
328
Basım Tarihi:
Ağustos 2024
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 2012
Yayınevi:
Alfa Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9786051064390
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Benim ilk göz ağrım ilk romanım…·328 syf.·Alıntı
10/10
Beğendi
·2024 6. kitabı
Kitap hakkında o kadar çok inceleme var ki ben ne yazarsam yazayım pek bir artı katmayacağı fikrindeyim. Şahsen de ilk romanım hakkındaki duygu ve düşüncelerimi yazmak için geldim.
2012 yılında okumuştum ilk defa.. İlk okuduğum zaman en az 1 ay kendime gelememiştim. Aradan 12 yıl geçmesine rağmen hâlâ etkisi sürüyor. Yıllar içersinde kitabı 4 kez bitirdim. Çocuk kitaplarından sonra daha 6. Sınıfa giden bir çocuğa önerilebilecek en son kitabı öneren güzel kitapçıya ayrıca teşekkür ediyorum. (!) Kitabı dört kez farklı zamanlarda bitirmemin sebebi, her okuduğumda farklı yaşlarda farklı bilinçte olup her defasında ayrı bir ayrıntı yakalamış olmamdı. Her defasında farklı bir ayrıntı yakalamış olsam da hep aynı etkiyi yarattı. O boşluk hissi.. Ben neler için üzülüyorken insanların neler yaşadığı düşüncesi.. Daha ilk okuduğum zamanda bile kitap düşünce yapımı fazlasıyla değiştirmişti. O okul zamanlarında öğretmenlerin söylediği “okurken düşündüren, düşündürdükçe okutan kitap” işte bu kitaptı. Okurken göz yaşlarına boğulduğumu, ağlamaktan satırlardaki yazıları okuyamadığımı çok iyi hatırlıyorum. Hoş.. hâlâ okurken pek bir şeyin değiştiğini göremedim. Kitabın bendeki etkisi iyi mi kötü mü aradan o kadar zaman geçmesine rağmen hâlâ çözemedim.
Kitaba gelecek olursak kitap bir savaşı değil bir vahşeti, soykırımı anlatıyor. Soykırımın bir kadının gözünden, tam olarak da bu soykırıma maruz kalan biri olan Suada’nın gözünden anlatılıyor. Kitapta yer yer durup düşündürdüğü o kadar çok kısım oluyor ki bu kadar vahşete insanların bu kadar nasıl sessiz kalabildiğine, üç maymunu oynayabildiğine inanamadım, inanmak istemedim.
Kitapta yan karakter olarak geçen İfeta, Edina, Ayşa, Kerima, Şerifa, Aida, Ramiza ve adını sayamadığım bir sürü kadın ve o kadınların hayatı “yan karakter”
Savaş sadece cephede olmaz. İnsanların kalbinde evlerinde umutlarında da yaşanır. İncir Kuşları tam da bunu anlatmış. Bosna Savaşı’nın acılarını Suada’nın gözünden öyle bir işlemiş ki sayfalar ilerledikçe kalbim sıkıştı diyebilirim.Okurken hem öfke duydum hem de insanlığın ne kadar acımasız olduğunu gördüm. Ama Suada’nın içindeki umut o kadar güçlü bir ışık ki karanlığın içinde bile yolunu bulabilmesi güzel. Bu kitap savaşın geride bıraktığı sessiz çığlıkları duyuruyor bize. Gerçek olaylardan esinlenmesi ise her satırı daha da dokunaklı hale getirmiş. İncir Kuşları sadece bir roman değil bir hatırlatıcı diyebilirim. Unutmamamız ve unutturmamamız gereken bir hikaye.
Soykırım·328 syf.·Edebiyat
10/10
2021 78. kitabı
Her yıl Temmuz ayının ilk haftasında Srebrenitsa katliamı adında bir soykırım haberi okuruz. Bizzat gidip görme imkanı bulduğum Balkan topraklarında yakın geçmişte sırf Müslüman oldukları için katledilen, tecavüz edilen ve toplu mezarlara gömülen binlerce Boşnaklı Müslüman kardeşimiz var. Aradan 26 yıl geçmesine rağmen her yıl yeni kemikler çıkmakta. Kendi sitemde [ * (OKUYUP DESTEK VERMENİZİ RİCA EDERİM) ahmetcandvc.wordpress.com/2021/07/10/49-m... * ] yer verdiğim soykırımı, Sinan Akyüz bu kitabıyla gerçek hayattan esinlenerek yazmış. Okurken bir kez daha orada gördüklerimi hatırladım, içim ürperdi. Muhteşem bir kitap.
Tarih Tekerrür Eder, Zalim Değişir, Masum Hep Aynıdır...Alıntı
Sinan Akyüz’ün İncir Kuşları, insanlığın göz göre göre kendi karanlığına nasıl yenildiğinin hikayesidir. Bu kitapta anlatılan şey yalnızca Bosna’da yaşanan bir savaş değil, bir halkın dünyanın gözü önünde yavaş yavaş katledilişidir. Çünkü savaş, tarihin sayfalarında soğuk bir rakama dönüşmeden önce; bir annenin çocuğunu kaybettiği, bir sevgilinin adını son kez fısıldadığı, bir çocuğun dünyasının neden yıkıldığını anlayamadığı o kırılgan andır. Bir zamanlar sokaklarında çocuk sesleri dolaşan o şehir, savaşla birlikte korkunun ve yasın başkentine dönüşür.
1992 yılında Avrupa'nın tam ortasında, dünyanın gözleri önünde bir halk katledilmiştir. Saraybosna'nın sokakları bir sabah uyanır ve her şey değişmiştir. Komşu komşuya düşman kesilmiş, dünün çocukları bugün birbirinin üstüne kurşun sıkmaktadır. Savaşın en kirli yüzü bu değildir oysa. En kirli yüzü; masum olanın hiçbir zaman masum sayılmamasıdır. Suada gibi binlerce insan, ne yaptıklarının bedelini değil; ne olduklarının, hangi dilde dua ettiklerinin, hangi ismi taşıdıklarının bedelini ödemek zorunda kalır. Savaş onlara sormamıştır. Hiçbir zaman sormaz.
Ve dünya izler. Kameralar çevirir, diplomatlar bildiri yayımlar, Birleşmiş Milletler toplantı yapar. Güvenli bölge ilan edilen topraklar bir gecenin içinde teslim edilir. O topraklarda yaşayan insanlar ise tarihin en utanç verici sessizliğine terk edilir. Asıl katliam işte burada başlar. Kurşun sıkılmadan önce, bomba düşmeden önce, o korkunç sessizliğin içinde. Çünkü bir insan öldürüldüğünde fail yalnızca tetikçi değildir; susan da, bakan da, bilerek başını çeviren de o kanda ortaktır. Bosna, insanlığa bu dersi vermiştir; ama insanlık bu dersi hala almamıştır.
Bu yüzden İncir Kuşları yalnızca Bosna’nın değil, savaşın kirlettiği bütün insanlığın romanıdır. Burada
İNCİR KUŞLARI
Okuyun, okuyun da beterin beteri neymiş görün. Okuyun da siyahtan koyu rengin
"SREBRENİTSA KATLİAMI" olduğunu öğrenin.
8.372 Müslüman Boşnak hunharca katledildi.
Sırplar keskin bıçaklarıyla katliam yaparken, halkın feryatlarını telsizlerden dünyaya yayınladılar.
30 ila 50 bin.... Arasında Boşnak kadına ve genç kıza (yaşı fark etmeksizin) sistematik olarak tecavüz ettiler.. Kayıtlara geçen sayı bu. Geçmeyenlerle birlikte bu adi soykırımın neticelerini ve ne kadar kan dondurucu olduğunu bir de siz düşünün.
Hüzün var içimde, burukluk var, heyecan var, gerçeklerin oluşturduğu can alıcı heyelan var. Tarihimizdeki en acı soykırımlarından birinin anlatılması, yalnız "Suada" değil o zorlukları yaşamış herkesi bir nebze de olsa anlayabilmemiz için, gözlerimizi kapatıp kendimizi kitabın içine salıvermeliyiz. Ancak o zaman acımasız hakikat ile göz göze gelebiliriz. Ruhun çektiği ızdırabı dindirmek ise hiçbir zaman mümkün görünmüyor. Kitap baştan sona Aşk, acı, ızdırap ve ümit yüklü. İnsanların yaşamak zorunda kaldığı şeyler yenilir yutulur cinsten değil. O günlerde nefes alıp vermeye devam edebilmek için bile çok şeylerini feda etmek zorunda kalmışlar. Siz neleri feda ettiniz hayatınızda? Elimizden zorla oyuncağımız alınsa koşup annesinin dizlerine kapanacak hayatlarımızda fazlasıyla lüks sahibiyiz. Oysa onların ellerinden namusları alındı, hayatları alındı. Bütün sevdikleri-ailesi ya toplu tecavüze uğradı ya da bir kurşunla can verdi. Kurşun çok lüks bir ölüm aracıydı bu arada. Ölmenin en kolay yoluydu da denebilir. Ailenin yaşayacaklarını naklen izlemeye zorlanıp buna günlerce maruz kalarak açlıktan da ölme seçeneği var. Bu ve bunun gibi onlarca zorbalık yaşanırken Sözde BM'nin üç maymunu oynamasının tek nedeni kendilerinin Darwinizm yoluyla maymundan gelmiş
Bir Aşkın Penceresinden Boşnak KatliamıEdebiyat
Sinan Akyüz, gazetecilik mezunudur. Fotoğrafçılık ile de yakından ilgilidir. Moda çekimleri ve portre çekimleri yapan Sinan Akyüz, son 25 senesini kitap dünyasına vermiştir. Bu konuda da çok başarılı olduğunu söylemek bence mümkün. Çok derinlemesine edebi bir metinden ziyade konuya ve kurguya odaklı kitaplar yazan yazarımız, konu seçimi ve duyguyu verme konusunda çok başarılıdır. Özellikle de şu an incelemesini yaptığım İncir Kuşları kitabı ile tüm Türkiye'yi ağlatmayı başarmıştır. Umarım bu eşsiz eserin filmi de ilerleyen süreçte yapılır. Çok iyi bir filmi olacağını ve unutulmaz etkiler bırakacağını kendimce düşünüyorum.
Sinan Akyüz eserlerini roman, öykü ve deneme türlerinde kaleme almıştır. Aynı zamanda Takvim ve Sabah gibi gazetelerde köşe yazarlığı yaparak çalışmalarına devam da etmektedir.
İncir Kuşları kitabına gelecek olursak; kitap, gerçek bir hikayeden yola çıkarak bizleri etkilemeyi başarıyor. Tüm dünyanın zamanında seyirci olarak kaldığı Boşnak Katliamını konu alıyor. Daha doğrusu bu katliamı başka bir pencereden ele alıyor. Bir aşkın penceresinden.
Sueda, teyzesinin yanında piano alanında konservatuar okuyan bir kız. Tarık adındaki delikanlıyı Profesör Duşanka'nın odasından çıkarken görünce birden bir aşk hikayesi oluşuveriyor. Vukadin adındaki delikanlı da Sueda kızımıza aşık ama Sueda'nın gözü Tarık'tan başka kimseyi görmüyor ve Vukadin'i bir şekilde red ediyor. Vukadin bu red edilme mevzusu sonucunda hırslanıyor ve asker olmaya karar veriyor. Bu aslında kitabın en temel dönün noktası diyebiliriz. Bu konuların neticesinde olaylar gelişiyor ve devamında da konunun ana hattı olan Boşnak-Sırp Savaşı başlıyor, ya da aslında herkesin bildiği ismiyle Boşnak Soykırımı(katliamı) başlıyor da diyebiliriz.
Soykırım(Katliam) 1992-1995 yılları arasında Bosna
20 yüzyılda yaşanmış, acımasız bir katliam, vahşet, savaş, soykırım...
1992'de yaşanan Hristiyan sırpların Müslüman boşnaklara yaptıkları srebnenitsa katliamı.
Ben okurken bile yüreğim kaldırmadı yaşananları, yaşayanları düşünemiyorum bile: (
Bizler o dönemde çocuk olsak da haberlerden izlerdik yaşananları hatta katliamın resimlerinden oluşan bir sergi açmışlardı kitabı okurken o resimler geçti gözlerimin önünden.
Erkeklerinin gözlerinin önünde tecavüze, tacize uğrayan Boşnak kadınları, aç susuz bırakılan Boşnakların derin acılarını okurken ruhunuz acıyacak insanlığa bir kez daha sitem edeceksiniz.
Yaşanan onca acıya rağmen çiçek açan aşkları ile umuda tutunan sueda ve Tarık'ın hayallere ulaşılması kolay olmasa da o dönemde sevginin bütün engelleri aşarak var olduğunu gözler önüne Seren hüzün Ve umut dolu bir kitap.
Keyifle okuyun
İnsanlık utansın!!!Tarih
20. Yüzyılda, yakın geçmişimizde yaşanmış bir savaş... Katliam, vahşet, insanlık ayıbı... Dünya susarken Bosnalılar sessiz çığlıklar atıyordu... Hatta bas bas bağırıyorlardı, kimse duymadı, duymak istemedi ;insanlığın ayıbı işte orada başladı...
Bu bir savaş mıydı, değildi;zamanında Kosovayı işgal eden Türklerin faturası Müslüman Boşnaklara kesilmişti, bu bir savaş değildi bu tarihsel bir rivayetin intikamıydı, bu bir soykırımdı!!!
Yüzbinlerce masum can, can verdi, işkenceler, açlık, tecavüzler!... Bu bir soykırımdı ya yıllarca süre gelen acımasız tecavüzler;kocalarının, evlatlarının, babalarının gözleri önünde yaşanılan bu vahşete kimse Dur! Demedi.
Ben kitabı okurken çok kez ağladım, sadece ağladım isyan ettim, lanet ettim ama çok utandım. İnsanlık adına çok utandım... Sayfalarda ki Suada'nın yaşadıklarını okudukça, Edina'nın, Ayşa'nın, Kerima'nın.... Nicelerin bu vahşete nasıl katlandıklarını okudukça ağladım. Ben satırlara dayanamayıp kapattım, onlar nasıl dayandı... Dünya nasıl sustu bu vahşete!?...
Silahsız, savunmasız bir halktı Müslüman Boşnaklar, zamanın Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel silah yardımında bulunmuş Boşnaklara, komşu ülkelerde yardım etmiş, bir yerde İran Türkiye adı altında değilde şahsi yardım yapmaya başlamış, bu savaştan nemalanmak istemişler, trajikomik bi mevzu işte, kadınların başlarını örtmesi karşılığında et vermişler ibadet karşılığında silah, bu nasıl bir zihniyettir ;onlar Müslümandı zaten, sizin şeriat kanunlarınıza uyması için krizi fırsata çevirmeniz sizi de bir sırp yapardı...
Savaşın izleri yok olmaya başlıyordu, Birleşmiş Milletler anlaşma adı altında Bosnalıların elindeki silahlara el koyması sonucu sırplar fırsat bilip saldırmaya devam etti. Birleşmiş Milletler ise iki savaş uçağıyla karşılık verip güya korku salmıştı sırp
Bosna Savaşı 1992-1995 Srebrenitsa Soykırımı
Kahramanımız bir kadın olarak karşımıza çıkıyor. Onun ağzından masum aşkına, aile sevgisine, Bosna Savaşına ve bu savaşın görünmeyen yerlerine tanıklık ediyoruz. Her bir harf her bir cümle savaş günlerinin acı çığlıklarını sanki bugüne taşıyor. Özellikle savaşta kadınların yaşadığı perde arkası gerçekleri yazar gözler önüne seriyor.
Eğer okurken sayfaları kapatıp düşünmek, olayları muhayyelinizde canlandırmak, kendinizi sorgulamak isterseniz bu kitap işte tam da böyle bir kitap.
"Yaşanmışlıkları kaybetmek mi daha zor, yoksa hayalleri mi?"Edebiyat
Kitap sade, kolay bir anlatımla yazılmış. Ama içeriği hiç de sade ve kolay değil...Gerçekleri yüzümüze çarpan bir roman. 16 yaşımda okumuştum. Evdeki sorunlarım yüzünden tamamlayamadan arkadaşıma teslim etmem gerekmişti. Ve uygulamaya kaydolmadan pdf bulunca çok sevindim, okudum. Bosna ile ilgili kısa bir araştırma yaptım. İnternette toplu mezarları gördüm, mavi kelebeklerin öyküsünü okudum. "Mavi kelebekler, Bosna – Hersek coğrafyasında, masum ölülerin ruhlarını temsil eden özel bir yere sahip olmuştur. Bu dokunulması artık güç insanlar, kelebeklerin kanatlarında var olarak dünya tarihine büyük dersler vermek için kanat çırpmaya devam ederler." Ne kadar ağlamıştım o insanlara. Ne kadar yazık dedim. Yazık biz insanlara. İnsanız, haklarımız var diye çığlıklar atarken kapattığımız kulaklarımızla yaşam çığlıkları atanları duymuyoruz bile. Birbirimizi katletmekten başka bir şey yaptığımız yok. Sebep çok basit(!) Dil ve din farklılığı...Bir insanı katletmek için bu farklılıklar yeterliymiş. En acı olan da komşu dediğin insanın yıllardır seni düşman olarak görmesi. Kitaptaki konu beni kendine çok çekti. Önemli olan ortada bir acı var ve ben bunu iliklerime kadar hissettim. Başkarakterler Suada ve Tarık. Onların aşkını anlatmakla beraber Bosna katliamını çok başarılı bir şekilde özetlemiş. Suadanın yolculuğu ile başlayan kitap Suadanın hayalini kurduğu olayla bitiyor. Yazık insaniyeti insanlardan değil de kitaplardan öğrendiğimiz zamana...Yazık kendi vicdanını kaybetmiş herkese.
(İncelemeye emoji eklenemiyor. Bunu ekleyelim imgyukle.com/i/LovoVM :))
Yazar Hakkında
Sinan AkyüzYazar · 22 kitap
Nisan 1972'de Iğdır'da doğdu. Orta ve lise öğrenimini çeşitli okullarda tamamladı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü'nden mezun oldu. Yirmi üç yaşında gazeteciliğe başladı. Gazeteciliğin hemen hemen her kademesinde çalıştı. Daha sonra gazeteciliğe ara verip Almanya'ya gitti. Bir süre sonra tekrar İstanbul'a döndü. 1996'da Sabah Gazetesi'nin dergi grubunda çalışmaya başladı. O dönem fotoğrafla tanıştı. Birçok yayın organına moda ve portre fotoğrafları çekti. 1999'da Sabah Gazetesi'nin hafta sonu eklerinde çalışmaya başladı. 2001'de fotoğrafçılık mesleğine ara verip ağırlıklı olarak kitap yazdı. 2006 yılında ise Takvim Gazetesi'nde köşe yazarlığına başladı. Şu anda Takvim Gazetesi'nde köşe yazılarına devam ediyor. Ayşen Akyüz ile evli olan yazar, ikiz erkek çocuk babası.
