Ama nasıl şükrediyorum Tanrı'ya, varımı yoğumu bana aracısız vermiş, beni yalnız kendisine borçlu kılmış olduğu için! Nasıl yalvarıyorum ona gece gündüz beni hiçbir zaman kimseye karşı ağır bir minnet altına sokmasın diye!
Ne mutlu ki bir ÖZGÜRLÜKLE bunca zaman yaşadım: Onunla bitsin ömrüm!
'Bütün umudum kendimde.'
Terentius
Sayfa 119