“Arkasına yaslandı, gülümsedi. Herhangi bir beklentisi, amacı ya da sonucu olmayan bu sıradan konuşma içinde büyüyen sıkıntıya iyi geliyordu, tam istediği gibi. Yan masadan baktı kendine. Karşısında bir kadın. Yaşıyordu işte, trendeki diğer sıradan insanlar gibi.”
İşte burada bahsedilen konuşma ile başlayan geçmişin en derinlerine giderek bir karakter üzerine kesişen büyük bir tesadüfü okuyoruz eserde. Üç farklı hayat, binlerce içsel hesaplaşma. Kitapta aile tutumlarından tutun, toplumun ahlak anlayışına kadar birçok dikkat çekilen yer var. Yazarın üçlemesi olan kitabın ilki. Sonunda bitmiş hissi vermedi ama serinin devamına geçip bu kez sözü Şebnem’e vereceğiz, bundan olsa gerek :)
Eminim ki Şebnem’in hayatının altında yatan travmatik olaylar başrolde olacaktır diyerek incelememi sonlandırıyor ve ikinci kitaba başlıyorum… #başucumdakiler
·
136 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.