اِنَّ الْمُسْلِم۪ينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِت۪ينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِق۪ينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِر۪ينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِع۪ينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّق۪ينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّٓائِم۪ينَ وَالصَّٓائِمَاتِ وَالْحَافِظ۪ينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِر۪ينَ اللّٰهَ كَث۪يرًا وَالذَّاكِرَاتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَاَجْرًا عَظ۪يمًا
Şüphesiz ki teslim olan erkekler ve teslim olan kadınlar, iman eden erkekler ve iman eden kadınlar, gönülden ve sürekli Allah’a kulluk yapan erkekler ve gönülden sürekli Allah’a kulluk yapan kadınlar, sadık erkekler ve sadık kadınlar, sabreden erkekler ve sabreden kadınlar, (Allah’tan) saygıyla korkan erkekler ve (Allah’tan) saygıyla korkan kadınlar, sadaka veren erkekler ve sadaka veren kadınlar, oruç tutan erkekler ve oruç tutan kadınlar, iffetini koruyan erkekler ve iffetini koruyan kadınlar, Allah’ı çokça zikreden erkekler ve (Allah’ı) çokça zikreden kadınlar; Allah onlar için bağışlanma ve büyük bir mükâfat hazırlamıştır.
(33/Ahzâb, 35)
Rabbimiz ne kadar açık ve sade bir şekilde bize rehberlik ediyor. Bakın, teslim olan erkekler ve kadınlardan bahsediyor. İman edenlerden, sadık olanlardan, sabredenlerden, iffetini koruyanlardan, Allah’ı çokça zikredenlerden... Her bir vasıf, bizim için bir hedef değil mi?
Ama dikkat edin, Allah burada sadece erkeklerden değil, kadınlardan da bahsediyor. Hem erkek hem kadın kullarını aynı sıfatlarla yüceltiyor. Demek ki Allah katında üstünlük ne malda ne mevkide; sadece takvâdadır, O’na karşı ne kadar bilinçli yaşadığımızdadır.
Peki, biz bu sıfatlara ne kadar sahibiz?
Teslimiyet deyince, gerçekten hayatımızı Allah’a teslim edebiliyor muyuz? “Benim dediğim değil, Rabbimin dediği olsun” diyebiliyor muyuz? Yoksa hâlâ nefsimizin peşinde mi koşuyoruz?
Sadakat deyince, O’na verdiğimiz sözü tutuyor muyuz? "İman ettim" derken sadece dilimizle mi söylüyoruz, yoksa hayatımızla mı gösteriyoruz?
Sabır deyince, ne kadar direniyoruz? Hayatın sıkıntılarında hemen pes mi ediyoruz, yoksa Rabbimize güvenerek mücadele mi ediyoruz?
Ve zikir... Allah’ı gerçekten çokça anıyor muyuz? Sadece tesbih çekerken mi, yoksa her an O’nunla mı yaşıyoruz?
Bu ayet bana şunu hatırlatıyor, kardeşlerim: Müslüman olmak sadece bir kimlik değil; her hâlimizle bu sıfatları kuşanmamız gerekiyor. Rabbimiz, bu vasıfları kazanan kullarına büyük bir müjde veriyor: Bağışlanma ve büyük bir mükâfat. Daha ne isteriz?
Haydi, bugün kendimize bir soru soralım: Bu sıfatların hangisine sahibim? Hangisinde eksiklerim var? Ve hemen gayrete başlayalım. Çünkü mükâfat büyük, Rabbimiz sonsuz cömert. Onun müjdesine mazhar olmayı hepimiz isteriz, değil mi?
Allah, hepimizi bu ayette zikredilen kullarından eylesin.
·
866 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
