Oyun (tiyatro) türünde okuduğum ilk kitap vişne bahçesi oldu. Başta biraz ön yargıyla yaklaşmıştım ama severek bir solukta okudum. Yabancı eserlerde tek sorun karakterlerin ismini öğrenmek oluyor ve dönüp dönüp ilk sayfaya bakmak zorunda kaldım.
Kitabı okurken kendimi vişne bahçelerinde gezmiş çiflik evine misafir olmuş gibi hissettim. Kitapta çok büyük olaylar yaşanmıyor ama küçük detaylar insana çok şey anlatıyor. Çiflik sahibi ailenin borçlarını ödeyememesi üzerine vişne bahçesinin satılması kararı alınıyor ama bu durumu kimse kabullenmek istemiyor. Köleliğin kaldırılması ile zengin aile çocukları bocalıyor ve her şeyi har vurup harman savurmaktan vazgeçemiyor. Ancak yeni düzen karşısında anılar ile dolu çiftlik evi satılıyor. Çiftlik evini satın alan tüccar zamanında kölelik yapmış olan birisi. Lopahin çifliğin yeni sahibi oluyor. L. Andreyevna Paris' e sevgilisinin yanına döner. Lopahin ise onlar kapıdan çıkar çıkmaz vişne ağaçlarını kestirip yazlık fikrini hayata geçirir. Veda zamanı herkes ayrı telden çalar. Kitabın geneline baktığımızda karakterler arası iletişim eksikliği göze çarpmaktadır. Kısa bir eser olmasından dolayı okuması oldukça kolay ve hızlı olacaktır.
İyi okumalar dilerim..
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.