Öncelikle herkese merhaba! Zilif, Oruç Aruoba'nin kızına yazdığı bir mektup aslında. Zilif'in tersi Filiz ve kızı Filiz'e yazdığı bir mektup. Bu mektup yazarımızın psikolojik durumunu, intihar ve varoluşsal bunalım gibi konuları dolaylı olarak işlemektedir. Kitap boyunca karakterin yaşadığı yalnızlık, toplumla olan çatışması ve kimlik arayışı gibi temalar iç içe girmiş durumda. İnsanın kendi varlığını sorgulamasına şahit oluyoruz. Auroba bu konuları geniş bir felsefi ve varoluşsal bağlamda ele almış. 32 sayfalık kısacık bir kitap okuru çok katmanlı, dengeli, dil ve anlatımı ile kendi varoluşsal sorularıyla yüzleştiriyor, modern insanın ruhunun derinliklerine ışık tutuyor. Bu kadar az sayfadan bu kadar şey çıkarabilmemiz yazarımızın dilin gücünü nasıl güzel kullandığını gösteriyor.
Yani bu kitapta çok güzel bir iç monolog anlatımıyla içine sıkıştığımız toplumsal yapıyı sorgulayıp bir yandan da bir babanın kızına yazabileceği( kişisel bağdan ibaret olmayan) muazzam mektuba şahit olabiliyorsunuz...
Bence şans verilmesi gereken bir kitap. Umarım anlatabilmişimdir.
İyi okumalar!!
·
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.