Ey iman edenler! Allah'a tövbe edin, nasuh (dönülmez) bir tövbe ile..."(Tahrim / 8)
Acziyetimi, fakirliğimi, garipliğimi, kimsesizliğimi Rabbime arz ettim. Sen Allah'a kendi yokluğunu, yoksunluğunu arz edip itiraf edersen O'da sana varlığını, keremini, lütfunu ihsan eder. Umudum Rabbimin beni kabul etmesiydi. O beni kabul etmeseydi tövbe etmeyi bana nasip eder miydi?
"Tövbe etmek ancak o kimselere yaraşır ki işledikleri suçu bilmeyerek işlerler sonra çarçabuk dönerler. İşte bunlardır ki Allah'ta onlara yönelir ve tövbelerini kabul eder."
Bilemedim Ya İlahi! Peygamberim buyurmamış mıydı; "Bilmiyorlar, bilselerdi yapmazlardı."
Bilemedim ki en büyük günahım bilmemekti, aldanışım bildiğimi zannetmekti. Kişi hiçbir şeyi bilmediğini anlayana kadar bildikleri ile övünür durur. Hiçbir şey bilmediğini anlayınca da bildiğinden utanır da işte o zaman marifeti kemale erer.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.