Dünyaya gelirken annesini kaybeden, üvey annesiyle büyüyen Afganistanlı Fereiba’nın hikayesi.
Üvey annesi tarafından kullanılışı, okula gönderilmeyip evde ev işlerini bir hizmetçi gibi yaptırılışı, annesinin kendi çocuklarını sevip okuturken Fereiba’yı eziklemesi acayip zoruma gitti. Oysa ki Fereiba, gözünü açtığında üvey annesini görmüştü. Onun tarafından sevilmek istemişti. Çocukluğunda sevilmeyişi benim kalbimi çok kırdı.
Ergenlik dönemine geldiğinde mutlu bir evlilik yapar. Görmediği sevgiyi kocası ve kayınvalidesinden görür. Fakat mutlulukları uzun sürmez.
Afganistan’ın Talibanın eline geçmesiyle hayatı tekrar bir çıkmaza girer.
Çocukları uğruna bir çok güçlükle başa çıkmak ve zor kararlar almak zorunda kalır.
Afganistan’da yaşayamayacak hale geldiklerinde İngiltereye mülteci olarak gitmeye karar verir.
Onlar için zorlu yolculuk süreci başlamıştır. Yeni doğmuş bir bebeği ve iki küçük çocuğuyla yalnız bir kadın olarak bu hiç de kolay bi yolculuk olmayacaktır.
Mültecilere bakış açınızı değiştirecek, empati yapmanızı sağlayacak bir hikaye.
İnsanları yerlerinden eden, onların tüm dünyada ikinci sınıf insan muamelesi görmelerine sebep olan, tüm hayatlarını ve mal varlıklarını geride bırakıp sefil bir hayatın içine iten bu düzen değişmeli. İnsanlar barış içinde huzurla yaşamayı öğrenmeli. İnsan, insanın yakasından düşmeli!
Hüzünlü bir hikaye. Görmek, bilmek isteyenler okumalı.
Keyifli okumalar dilerim.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.