İlk önce bu kitap sonra İnsanlığımı Yitirirken okunmalı denmiş ben tam tersini yaptım iyi ki de öyle yapmışım. İnsanlığımı Yitirirken ‘de bahsettiği intihar girişimini yazar tekrar kaleme almış fakat o ciddi ve karmaşık hava burada tam tersi, okurken çok keyif aldım. Yazar üstüne basarak kullandığı soytarı ve ironik kelimelerini fazlasıyla hissettiriyor.
Konudan ziyade yazarı daha iyi tanıdık bence, bu kitapta yazar ile daha fazla bağ kurduğumu hissettim, o da bizden biri diyebildim. O da kitabında söylüyor zaten kimlerin bizden biri olamayacağını :)
Okurken yazarı tanıdığım kitapları daha çok seviyorum, Osamu Dazai ile de çok iyi anlaştığımızı düşünüyorum değişik bir karakter, ilgi çekici. Muzip , kendi deyişi ile “soytarı” karakteri size güzel saatler yaratacak eminim.