Kibirli, dediğim dedik, burnu büyük, aklı havada bir tamburiydi Aziz Bey. Etrafında olan insanların kıymetini bilmeden hiçliğe ve bilinmezliğe meraklı, eli iş tutsa da gözü iş kesmeyen, hayalleri uğruna pek çok şeyi kaybeden aynı zamanda gözünün önünde olanın da kıymetini kaybetmek üzereyken anlayan bir yurdum insanı. Pek çoğumuz görmüş tanımışızdır böyle kişileri.
Yılın okuduğum ilk kitabıydı. Biraz hüzünlü, biraz depresifti ama çokça da sinirlendim Aziz Bey'e. Hızlıc, bir çırpıda bitti.
10/6
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.