Uzun zamandır kitap okuma heyecanımı kaybetmiştim. Hayat meşgalelerine dalıp dinginliğin, huzurun, sevginin, dertleşmenin şu satır aralarından geçtiği gerçeğini neredeyse unutuyordum. ‘Okumak’.. Tarif edilemeyen ne söylenirse söylensin hep daha fazlası söylenebilecek muazzam güzellikte bir kelime..
İncelememe başlamadan önce okumak kelimesinin güzelliğine bu denli yakışacak bir eser bırakan kıymetli değerlerimizden biri olan Sayın Hüseyin Nihâl Atsız’a canı gönülden teşekkür ediyorum.
Ruh Adam..
Romanın biraz önce son sayfalarını kapadım. Hele son bölümlerine doğru bağrıma basasım geldi.. Gerçek miydi, düzmece miydi, olağan üstü hayal gücümüydü bilmiyorum ama galiba okucularına hediye ettiği bütün anı yaşatarak gözümün önünde canlandıran bir eser. Karşında tiyatro oynuyor sanki sen izliyorsun. Yada sahne de sende varsın. Şimdidiki diziler de çok daha izlensin dikkat çeksin diye gerçek bir hikayeden uyarlanmıştır diye bir tabir varya.. Eğer bir hakkım varsa böyle, bu hakkımı bu eser için kullanmak isterim. ‘Gerçek hayatta yaşanmıştır.’
Altını çizmiş olduğum bazı sözleri de bu bize kalan mirasdan bu güzel eserden esinlenerek yazmaya çabaladığım naçizane incelememe ekleyeceğim. Bura da çünkü kalıyor. Daha önceleri neler söylemişim bu kitap hakkında diye geriye dönüp okumak galiba tarif edemeyeceğim güzel bir duygu olacaktır. Okumak..
“ İnsanların beynini safsatalarla doldurmak bence yanlış bir harekettir...”
“Yaşlı insanlar hayatın kötülüklerini göre göre kötüleşiyorlar; gönül saflığını, insan duygusunun bütün iyi taraflarını kaybediyorlardı.”
“Susmanın bazen çok güzel sözlerden bile üstün olduğunu..”
“Meçhuller bize daima heyecan verir. ”
“İnsan her hakikati dosdoğru söyleyemez ki... ”
“ Kötülükleri gördükçe hayatta faziletli olarak kalınamayacağını kabul ediyor, kendisi bu yola asla giremeyeceği için yaşamaktan soğuyor, robot haline geliyordu. ”
“ Ağlamak da hayata dönmenin işaretiydi. Şimdiye kadar onun gözlerinden yaş aktığını bir defa bile görmemişti.”
İncelememi bitirmeden önce Kitabın son bölümlerine doğru bir kısım beni derinden etkiledi..
“- Yalnız olmamak için mutlaka insanlarla beraber olmak mı lâzım?”
Elbette hayır. Okumak gibi bir derdi olan insan asla yalnız kalmıyor.. Okumak..
Bu kısma kadar okuyan herkese teşekkür ediyorum, kitap içeriğinden çok bahsetmek istemedim. Tercüme edemez, anlatamazdım. Yine kitap içeriğinde ki alıntı ile incelememe son vermek istiyorum. Saygılarımla..
“- Fena değil, dedi. Fakat hiçbir tercüme, aslındaki güzelliği muhafaza edemez. Eğer aslında bir güzellik varsa...”
“Vaktiyle bir Atsız varmış” var olsun!
07.01.2025 02:19
·
524 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.