Yazardan okuduğum ilk kitap insanlığımı yitirirkendi ve favori kitaplarımdan biri olmuştu. Bu kitabı da o nedenle okumaya başladım ve yine yazara hayran oldum.
Kitapta belli bir olay yok. Ailesinden geriye kalan tek kişi annesi olan fakat annesinin de ona olan tutarsız davranışlarından dolayı yalnızlık çeken bir kızın dünyaya olan bakışı,duygu ve düşünceleri anlatılıyor. Bazen kızın geçmişine de gitsek genel akış bu şekilde.
Ve bence bu kızın kişiliğini ve düşünce yapısı hâlâ oluşmamış. Bunu bazı paragraflarda başta anlatılan şeyin sonda tamamen zıttı bir şekilde bitmesinden ya da herhangi bir şeye olan bakışının ilerleyen zamanlarda bariz bir şekilde değişmesinden dolayı böyle düşündüm. Aslında kitabı okurken kız bazen çok güçlü bir kız oluyordu gözümde bazen de hiç bir şeye cesaret edemeyen bir kız. Kitabın başında da kendini kitap okumak dışında hiçbir vasfının olmadığı bir kız olarak görürken sonlarda elinden bir çok işin geldiğinin farkına varıyordu.
Kitap erkek bir yazar tarafından yazılsa da okurken kendinizi gerçekten bir kızın kafasında hissediyorsunuz. Ve ben de öğrenci bir kız olduğumdan kitaptaki çoğu şeyde kendimi buluyordum, öyle ki bana dokunan yerlerin altına çizen biri olarak kitabın başından sonuna kalemim hiç durmadı gibi hissediyorum.
Kitapla ilgili düşüncelerim bunlardı.
Okuduğunuz için teşekkür ederim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.