İlk defa okuduğum bir düşünür. Eser felsefik bir eser olmasına rağmen çok akıcıydı( Belki de uzak kaldığımdandır bilemiyorum ama benim için felsefik eserler akıcı genelde olamıyor. :) )
"İç gözlem ve dış gözlem ona hiçbir şeyin acı kadar gerçek olamayacağını öğretmişti; varolması için acı çekmesi gerekiyordu.” kitabı en güzel anlatan cümle buydu . Yaşam acıyla geliyordu.
Eser de Hamlet, Anthony, Romeo, Yontu, Dr. Bombasticus gibi karakterler varoluşsal sancılar çekiyordu . Eseri hoş bir hale getirdiler ama benim en çok hoşuma giden yer Prof. Squarepunt'un, pi sayısı başta olmak üzere sayılarla konuşmasıydı.
Tavsiye ederim
·
426 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.