Kazuo Ishiguro’dan okuduğum ilk kitap; Avunamayanlar.
Kitap, bir piyanist olan Ryder’ın başından geçen garip ve rüya gibi bir hikayeyi anlatır. Ryder, isimsiz bir Avrupa şehrine konser vermek için gelir, birkaç gün sahneye çıkacağından başka hiçbir şey hatırlamaz. Şehirdeki insanlar, yerler ve olaylar sürekli değişir ve belirsizleşir. Ryder, bir yandan konsere hazırlanırken, diğer yandan şehri keşfe çıkar ve tuhaf, mantıksız durumlarla karşılaşır. İnsanlar ona sürekli bir görev ve sorumluluk verir. Kitabı okurken “Durun bir, bir şey istemeyin artık şu adamdan” demeden alamadım kendimi.
Romanda zaman düzensiz ve kaygan bir şekilde işlenmiş. Çok uzak olması gereken yerlere hemen ulaşılaverilmesi, saatler sürmesi gereken bir sohbetin üç dakikalık asansör yolculuğuna sığması gibi.
Eser, sisin içinde yolunu bulmaya çalışmak gibi bir his uyandırdı bende. Farklı bir kurgu, alışılmışın dışında. Bazı sorular kafamda yanıtsız kalsa da bu boşlukları sanki okurun tamamlaması istenmiş gibi, ayrı tat ayrı lezzet
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.