Denemediğim Yol Kalmadı!
Kitabı 1,5 yaşında kızı olan toy bir anne olarak okudum arkadaş tavsiyesiyle. Aslında çocuk büyütmenin, kişisel gelişimin vs kitaplarla olmayacağını düşünürüm normalde. Her insan tabii her çocuk da farklı ve kendine özgüdür, özgündür diye. Ama kitabı bir solukta bitirdim. Çok anlaşılır bir dille şimdiye kadarki deneyimlerime bakacak olursam da bir tek benim başıma gelmiyormuş hissiyle okudum. Büyük bir mutlulukla aynı zamanda çünkü gerçekten her şeyi “doğru “ şekilde yaptığı ı gördüm. Yani bu annelik iç güdülerime güvenmeye devam etmem iyi bir insan olma yolunda kendi hayatıma verdiğim yönü yavrumda da aynı doğrultuda ilerletmeye karar verdim. Kitabı okurken sırtımı sıvazlayan bir el var gibi hissettim, aferin diyen. İleriki yaşlar için de bir miktar endişelendim ama yaşayıp görmeyi tercih ediyorum şimdilik zihnimi sendromlardan uzak tutmaya çalışacağım.
Kitapta yapılması gereken şeklinde anlatılanları yapmıyorsanız şayet okuyup da değiştiririm kendimi diyorsanız ne ala, bence bir şans verip okunabilir. Annelerin zamanın kıymetlidir, biliyorum. Buna zaman ayırabilirsiniz
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.