Kendi mezarı başında ağlamak istemeyenlere ...Edebiyat
İnsan yaşlandıkça eskiler alarm
çalarmış kafasında.
Büyüdükçe insanın içinde büyüyen
geç kalınmışlık hissi neden olur?
Zamanında zaman ayıramadıklarımızdan mı
yoksa zamanında insan olamadığımızdan mı?
Zamanında zamanı varken söylenmeyenler
Ayakları varken yürümeyenler
Kalbi varken sevmeyenler
Kendi mezarındalar
Gözler varken ağlamayanlar
Şu anda gözyaşından ibaretler
Bazen susmak anlaşılmaz
Konuşurken susanlardan ibaret mezarlık...
Düşündükçe geç kaldığı hissi insanın içini
daha da yoruyor ama geçmişin bizi
yönetmesini istemeyen ,
insanın kendiyle yüzleşip yeniden doğması için gerekirse ölmesi gerektiğini söyleyen,
kalemiyle arası oldukça iyi biriyle tanışmış olmanın memnuniyetini yaşıyorum.
İyi ki okudum, keşke bitmese dediğim
kitaplardan biriydi.
Ölebildiğimiz sürece yaşıyor olmanın farkındalığıyla yaşamaya niyet edenlere keyifli okumalar dilerim....
·
346 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.