İnci kitabı yorum;
Kitabı okudukça insanların aç gözlülüğünü, yargıcı bakışlarını, laflarını o asla yapamaz gördün mü o bunu yapmış fısıltılarını duyuyor ve şahit oluyoruz.
İnsan oğlu kendi ayıpları yokmuş gibi ve muhtaç olmayacağını nasılsa her şeyi ben bilirim bana bir şey olmaz düşüncesinde olduklarından bir işe ihtiyaç duyulan insanları kast sistemine sokup muhtaç insanları zavallı ve 3. Sınıf yerine koyup kendileri sanki hiç yarın bugün ben de aynı duruma düşersem empatisini kurmadan kendini 1. Sınıf insanıymış gibi görüp yargılamasını bir böcekmiş gibi görüp aşalamasını hor görüp küçük düşürmesine şahit oluyoruz okuru bir anlığına düşündürüyor o insanın yerine geçmemize neden oluyor.
Bir okur olarak bana yansıtılan duygular bunlar.
Durumu iyi olmayan daha kundakta olan minik bebeğinin ölüm döşeğindeki yaşam savaşını verirken o anki babanın çaresiz isyanı, ne yapsam da evladımı kurtarsam düşüncesiyle savaşırken bir çıkmaza girdiğinde mücize eseri biz okurlar için basit ve önemsiz bir inci tanesi, o baba için büyük bir hazine oldu ve ona sıkıca tutundu umut etti o küçük inci tanesi bir babanın ölüm döşeğindeki bebeğini kurtarmak için bir umut ışığı, hapis olduğu karanlıktan çıkmak için bir kapı, parlak bir umut yıldızı olmuştu halbuki..
İnsanlar bunu anlamasa da...
Bu eser bana vincent Van Gogh'u anımsattı vincent Van Gogh'u da anlamayan veya anlamak istemeyenler alay etmiş ve hor görmüştü deli muamelesi gösterilmişti
Ancak zaman öyle bir şey ki bundan hiç bir şey olmaz diyen insanlar başarıya ulaşınca ve saygı, sevgiye , ilgiye hakimiyet olduğunu gördüklinde şaşırıp kala kaldılar.
Demek istiyorum ki, hiç bir insanı o zavallı , güçsüz bir insan ondan hiç bir şey olmaz diyip yargılamayın, hor görmeyin.
Hayatın, yarının ne getireceğini bilemezsiniz."