Demek en sonunda öldün ve beni tek başıma bıraktın, söyle bana şimdi ne yapayım, ben de mi öleyim?"
.
.
İlksöz: Acılarla dolu Dünya...
Narcos'u izleyenler bilecektir (izlemeyenler de şimdi öğrenmiş olacak) Marquez'in bize anlattığı Kolombiya artık ortada yok. (Gerçi Gabo Pablo Escobar'ı gördü hatta onu ve yaptıklarını Bir Kaçırılma Öyküsü'nde anlattı. Demek istediğim genellikle kitaplarında çocukluğunun ve öncesinin Kolombiya'sını anlatması.) Yeni Kolombiya, bir yanda uyuşturucu kartelleri bir yanda Castro & Che yanlısı komünist gerillalar bir yanda diğer ikisi ile mücadele içinde olan çoğu zaman ABD destekli devlet kuvvetleri & askerler. Bu üçünün arasında sıkışıp kalan halk.
Ordular, gerillalar ve askerler arasında kalan halkın hikâyesi. Kolombiya kırsalında bir köy. Eski hali ile cennetten bir köşe. Ama ne zaman ki bu cenneti önce gerillalar sonra da gerillaları buradan atmak için gelen askerler de mesken olarak tutmaya başlamış cennet de cennetlikten çıkmış. İki ateş arasında kalan, iki tarafa da yaranamayıp iki tarafın da suçladığı halk zamanla köylerinden ayrılmış. Her şeye rağmen köyde kalanlardan biri emekli öğretmen Ismael. Eşi ile birlikte, köyde kalan (belki de gidecek yeri olmayan) komşuları ile birlikte bir şekilde hayatlarını sürdürüyor bu yaşlı adam. Ama bu süreç ne kadar devam edebilir ki, silahlılara karşı silahsız ne kadar direnilebilir ki, kapıdaki ölüme ne kadar karşı koyabilinir ki ...
Kolombiya yerelinde bir hikâye gibi görünse de Dünya üzerindeki herhangi bir coğrafyaya taşıyabilirsiniz kurguyu: halka daha iyi bir hayat vereceklerini iddia edip mücadele eden silahlılar, bu mücadelede sahip oldukları iyi hayatı da kaybeden çaresiz halk. Cennetten cehenneme dönüşümü çok iyi aktarıyor yazar, bu da eserin kıymetini yükseltiyor. #korsanildünyaturu Latin Amerika Edebiyatı için Kolombiya'dan seçtiğim bir kitaptı Ordular. Tavsiye ederim. Sağlıcakla. Kitapla.
.
.
.
Sonsöz(ler):
Tehlikeyi hiç umursamadan koridordan bahçe kapısına kadar koşuyorum; savaş benim evimin içinde oluyorsa nasıl umursayabilirim ki.
.
Bir ecelsiz ölüm daha. Yaşayanlar utansın bundan.
.
Kocaman adımlarla oradan uzaklaşırken ellerini kollarını sallayan ve canhıraş feryatlar koparan anneyi arkalarında bırakıyorlar. Hıçkırıkların arasında, "Tanrı'yı da öldürün tam olsun," diyor kadıncağız.
.
.
.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.