Yazar:
Evelio Rosero
Çevirmen:
Süleyman Doğru
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Az evvel bitirdiğim ve kalbimin orta yerine bir yumru gibi oturan Ordular'dan bahsedeceğim bugün. Çevirisi Sevgili Süleyman Doğru'ya ait bir Latin Amerika Edebiyatı eseri. Su gibi bir
Latin Amerika edebiyatına ve yazarlarına her zaman saygı duydum ve severek okudum. Anakaranın neredeyse tümünde nefes alan özgürlük ateşi ve mücadeleleri yazarlara ve eserlerine muazzam şekilde sirayet etmiş. Yokluklar, savaşlar , ambargolar , darbeler onca imkansızlık içinde hayal dünyasının seyri de değişmiş ister istemez. Toplumcu gerçekçi çizgiden ayrılamayıp büyülü gerçeklik ile yazanlar, isyanı, özgürlüğü savunanlar binbir renkli bir skala Latin Amerika..
Bun kitapta da Emekli öğretmen ve hala iş üstünde olan bir röntgenci olan İsmael’in sakin hayatının iç savaşla birlikte nasıl değiştiğini izliyoruz.. her şey harika bir şekilde giderken köyü arkadaşları dostları birer birer hiçliğe karışan karakterin olaylar karşısındaki tutumu okunmaya değer.
Emekli öğretmen Ismael, karısı Otilia ile birlikte Kolombiya’nın San Jose köyünde yaşarlar. Tek korkusu güneşlenen komşusunu gözetlerken karısına yakalanmamaktır, ta ki ordular gelene kadar.
Ülkede içinde süregelen iç savaş bu defa San Jose’ye ayak basar. Gittikçe artan kaos, ansızın kaybolan, hendeğin birinde ölü bulunan, fidye için kaçırılan insanlar ve hatta çocuklar, iki ateş arasında kalan ve köylerini terk etmek zorunda bırakılan halk… Sürekli düşünce ve olaylar arasında mekik dokuyan anlatım tamamen bir savaş anlatısı sunmaz aslında. Biz tüm yaşananları, zaman ve mekan kavramını gittikçe yitirmekte olan bu yetmiş yaşındaki öğretmen Ismael üzerinden okuruz. Bunun ilginç bir deneyim olduğunu söyleyebilirim. Yaşlılığın, savaşın, ölümün ve deliliğin sınırlarında gezen bir Latin Amerika Edebiyatı.
Ne kadar kötü ne kadar acı! Ne kadar gerçek ne kadar acıtıcı… kim gelirse gelsin kötü, kim gelirse ölüm yanında. Bu Latin Amerikalıların derdi ne , dünyanın bütün kötülükleri onların üzerine yağmış gibi… her şeyde en en en olmak zorundalar sanki … Ordular’ı 
Elvan önerisi ile okuma planımda öne aldım hani Japon Edebiyatına biraz ara demişken, o kadar durağanlığın üzerine hızlı ve öfkeli modu açılıverdi teşekkürler Elvan Lafı uzatmanın manası yok Can yayınları cilt sorunlarına rağmen okunur bu eser… Süleyman Doğru çevirisi bir harika…
Elvan önerisi ile okuma planımda öne aldım hani Japon Edebiyatına biraz ara demişken, o kadar durağanlığın üzerine hızlı ve öfkeli modu açılıverdi teşekkürler Elvan Lafı uzatmanın manası yok Can yayınları cilt sorunlarına rağmen okunur bu eser… Süleyman Doğru çevirisi bir harika…
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2018 152. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 11 Eylül 2018 09:58
Evelio Rosero Kolombiyalı bir yazar.Ordular Rosero'nun on dördüncü romanıymış.2006 Tusquets Roman Ödülü ve 2009 The Independent Yabancı Roman Ödülü'nü kazanmış.
Roman ana karakteri İsmael yaşlı, emekli bir öğretmen.Herkesin saygı duyduğu biri.Ama kötü bir alışkanlığı var İsmael'in.Kadınları, genç kızları röntgenlemeyi seviyor.Karısı Otilia da farkında bu röntgencilik huyunun.Sık sık da uyarıyor İsmael'i.İlk bölümlerde İsmael ve Otilia arasındaki diyaloglar yüzünüzde tebessüm yaratırken aynı zamanda kitabın ilerleyen sayfalarında yaşanacak trajedilere hazırlıksız yakalanmanıza neden oluyor.
Kolombiya'nın San Jose köyünde yaşayan yoksul halk gerillalar ve derin devlet arasında kalır.Her an birileri kaybolmaktadır.Katliamlar, tecavüzler, çatışmalar, zorunlu göçler gündelik hayatın bir parçasıdır.Kitabın başındaki o mizahi anlatım, bu gerçekler ortaya çıktığında acıyı daha da derin algılamanıza yol açıyor.
Çok beğendim Ordular'ı.Umarım Evelio Rosero'nun diğer kitapları da bir an önce yayımlanır ülkemizde.️
Emekli öğretmen Ismael, karısı Otilia ile birlikte harika bir köyde yaşamaktadır.. Portakal ağaçlarıyla dolu bahçe içinde bir ev, birbirleriyle iyi anlaşan insanlar.. Tek sıkıntıları ise Ismael'in komşunun karısını gözetleme huyudur. Ta ki ordular köye gelene kadar.. Gerillalar ve eli silahlı güçler bir anda bütün hayatlarını alt üst eder. Artık bir köyleri, evleri, eşleri yoktur.. Huzurun ve sakinliğin ardından gelen ölüm, endişe dolu günler, yalnızlık ve adım adım yok oluş.. Sayfalar akıp gitti, sanki her şey gözlerimin önünde canlı canlı yaşandı.. Gerçekten çok etkileyici bir kitaptı..
Latin Amerika edebiyatı ile hiç tanışmamış olmak tıpkı rengarenk ve bol baharatlı, her yemeği beynin haz alanında eşsiz bir tat bırakan şölen sofrasının başında dikilmiş ama lezzetlerinden tatmamış
Ordular1000Kitap
Latin Amerika edebiyatının yeni yazarlarından Kolombiyalı Evelio Rosero’nun sade bir üslup ile yazdığı sürükleyici hikayesi.Kitap narcosla büyülenmiş bünyelerin karşısına gerçekle örülmüş bir duvar çıkarıyor.Duvarı görmeyenler olduğu gibi,çarpıp sarsılanlarda var .Şahsen sarsılanlardanım.Keşfetmek isteyenler okuyabilirler .Tavsiye ederim.
Emekli öğretmen Ismael’in hayatı bir harika. Köyü cennetten bir köşe. En büyük derdi, güneşlenen komşusunu gözetlerken kendi karısına yakalanmamak. Ta ki ordular gelene kadar.
Evelio Rosero’nun Ordular’a mekân seçtiği Kolombiya köyü ağır ağır yokluğa karışıyor. Saldırganlara ve kurbanlara ise dünyanın geri kalanı da yabancı değil: silahlılar silahsızlara karşı, ölüm insanlığa.
İhtiyar delikanlının karısına olan bağlılığı, savaşın acı yüzü, yaşlılığın ağırlığı ve bunlara rağmen yaşlı kahramanın röntgencilik merakı. Kitabın özeti budur. Başları çok güzeldi,sonradan kendini tekrarlamaya başladı. Keyifli okumalar🤓
Latin amerika yeni Marquez ini doğuruyor. Yıkımın, yok oluşun normalliğine donuk bir bakış açısı. Bahçe duvarının önünde patlamayı unutmuş bir el bombası. Ve elbette aşk.
