"Ne kavgalar, ne terk edilişler, belki de aldatmalar... Hiçbirine lüzum yok, geldiğim kadar sessiz gideceğimkısa zaman zarfında. İlk defa bir işe yarıyor köşesiz yalnızlığım."
Ali Lidar kalemini en sevdiğim yazdığı denemelerde, öykülerde kendimden mutlaka bir parça bulduğum bir yazar.
Bu kitapta da bazen kendi hayatından anılar, bazen başka kişilerin hayatlarından öyküler anlatıyor bizlere. Vefasızlıktan, riyakarlıktan, çocukların hassasiyetinden ve yalnızlıktan dem vuruyor. Öyle an oluyor ki bu olayı ben de yaşadım dedirtiyor.
Kah güldüm, kah üzüldüm, en çokta ders aldığım bir kitaptı. Tavsiye ederim...
Kitapla ve sevgiyle kalın...
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.