Biliyorsun şefkat bir lisandır ki sağır da duyabilir, kör de görebilir. Ve yine biliyorsun, şefkatsizlik öyle bir anlatımdır ki duyanları sağır, görenleri kör eder.
Şu hakikati kendi hayatım bana öğretti: İnsanoğlu insanoğlunun cehennemidir. Bizi öldürecek belki yüzlerce hastalık, yüzlerce vaziyet vardır. Fakat başkasının yerini hiçbiri alamaz.
Neden elimizdekilerin değerini vaktinde bilmiyoruz?
İlla gitmemiz, vazgeçmemiz, ölmemiz mi gerekiyor değer bilmek için?
Neden dinlemek, anlamak istemiyoruz?
Nasıl hunharca ayaklar altına alıyor; acımadan parçalıyor, eziyoruz...
Merhamet ne zaman böyle ayaklar altına alındı?
İnsanoğlu nasıl bu kadar zalimleşti?
Ne zaman unuttuk ölümü?
Ne zaman hatırdan çıkardık pişmanlığı?
Hatırla insanoğlu, hatırla! ÖLÜM var!
Ve hatırla insanoğlu, hatırla!
Son pişmanlık, ölüm geldikten sonra fayda etmez!🖋